Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Ne bilirsen bilde,selamını ver
Arkanda dolanan,gölgeni bir gör
Tekrar son selamı kendine de ver
Hatırı kalmasın,aşkımı bir gör

Verirsen verde,yeterki selam ver

Duygularım ter olmuş şakaklarımda
Hep sen kokuyorsun yanaklarımda
Umutlarım tükenmez
Onu bil
Geçmiş zaman ten dokuyor
Şafakta

Söylesin sevdamız, dosta düşmana
Aç kalmayız yalnız, doğduktan sonra
Ufkumu sarsacak, yollar koşmana
Yardımcı olacak, yandıktan sonra

Aşkın bana haktan, gelen ikramdır

Sevdiğini demedin,bana hiç söylemedin
Ne sen suçlusun nede,suçu yenilemedin
Başkasının üstüne,iftira eylemedin
Suçunu inkar eden,en büyük aşkımsın sen

Gönlümdeki sevdayı,attın yüce dağlara

Ne bealar gördük,yalan dünyada
Gülmek için sebep,aranır durur
Mevlaya rasladım,ben bu Konya’da
Umudun içinde,aşkıda kurur
Bahattin Tonbul
11.9.2012

Kurmaya kalktığın, yüce milletin
Peygamber övgüsü, almıştır balam
Sevdanın içinde, bitmez hikmetin
Yüreğinden tutam, aşkı al balam
Bahattin Tonbul
13.8.2012

Çok da kibardın hiç kırmazdın
Saftın temizdin berraktın ama
Su gibi aktın yüreğime
Aktıkçada kayboldun birden
Girdin yerin ta dibine

Seven gönüller de, kalpler dilinmez
Yarsiz bu alemin, tadı bilinmez
Ağlayan gözleri, elle silinmez
Acılar yok olsa, bulamaz seni

Onsuz aşkı o sevdayı, taşıyamaz bu yürek

Yinede vazgeçmem, sevmekten seni
Gülü gülenine, sevgi bilene
Nefreti hak eden, taşırsa teni
Kalbi vermemeli, aşka gülene

Yüreğinde bağı, sevdasında nar

Allah’ım affet beni
Çok özledim sevdiğimi
Nefes alıp verdiğini
Kokusuyla güldüğünü
Ciğerimi deldiğini
Haykırsam