Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Özenle uzanmış yatar sessizce
Yüzüne nur doğmuş,öyle uyuyor
Gözünden akan yaş,iner densizce
Yüreğine nefes,artık dolmuyor

Sevdiğim yar ölmüş,biliyor musun

Sen gidince bu alemden
Hep seni geçmişi anıları yaşananları
Sensiz yaşadım
Yüreğimde
Biran olsun unutamadım
Çıkartamadım içimden

Uçup da gitsin düşümde,
Kaybetsin dillerden düşürmeyen sevenin ahı
Tutmuyor hiç uykular
Gözlerini
Tüketmiyor dilerden sesiz kalmış heceler
Ah yarim ah

Eğer insan isen, birgün ölürsün
Kalbine koyduğun, düşman değildir
Puslu havalarda, onu görürsün
Seveni kurt yemez hain değildir

Tutuğun sevdanın özünden çıkma

Ahmet Duran Bulut hani nerede
Sedat Işık enson yaşar gönülde
Doğan Ürgüp gelmiş o silifkede
Balıkesirliyiz yürekte dostum

Hakikatı alıp sarsam özüne

Adnan Menderes gelip
Kızpınarın önünden
Başçeşmenin mezarlığının
Girdik vicdaniye yönünden
Derken kayabey,Çay,Oruçgazi Ege,sakarya mahallesi hey
Maltepe toygar,Üç Pınar mahallesi derken

Kimisi mamakta,kimisi garpta
Sevdiği yürekler,hepsi bir çarkta
İşkenceli beden yaşanmış darpta
Canları saran Balıkesir’liyiz

Kimisi şehitti,kimisi gazi

Sen gideli geceler bana küstü
Sevdaları yıkan rüzgarlar esti
Yanmayan bacanın üzeri isti
Yüreği yaralı,baksan yüzüme

Yar gideli kolu kanadı kırık

Diline ırzına, sahip çıkasın
Cennete girecek, bensiz dillerin
Güvence verip de, gönüle aksın
Hiç sönmesin ona, bakan gözlerin

Gece ayazında, sönmez hilale

Umudun içinde, uçan bir kuşum
Sevda çekip onsuz,yatamıyorum
Acılar altında,bitmez bu kışım
Ben o yari kalpten,atamıyorum

Karanlık geceyi,içime gömdüm