Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Umudu sevdadır, sabır ver bana
Yari aldın bensiz, ağlatmasana
Ölüm hak dileyim, hayal bu cana
Toprak ona düşkün, bağlatmasana
Bahattin Tonbul
5.1.2013

Anlayamadı sevda,çektiği tüm acıyı
Bastı ayak ucuna,topladı tüm ateşi
Yırtık papuçlarıyla,aldı o son sancıyı
Emaneti sende tut,sarmasın o güneşi

Cellat şefkatiyle,konuşmazdı o kadın

Senden başka ağlayıp,bende aşkı yakan yok
Alemde tenden başka,toprak olup solan çok
Gitmeden yüreğime,sapladığın mithiş ok
Sevda da gönülleri,eğleyecek engel yok
Bahattin Tonbul
21.6.2012

Ayrılığın bir adı hoşsa,diğeri boş
Senin için doğdum su yüzüne
Aç kollarını beni sarabilmek için koş
Bak senden çok uzaklardayım
Kalbim yıllar geçse de hala bıraktığın gibi
Duruyor bomboş

İşte bu ölüm de,Allah için sağ
Yüreği güzeldir,cennette arın
Toprak üzerine, atılan son ağ
Göremeyenlere,en güzel yarın

Annem ciğerimde,koskocaman bağ

Ben özlerim özledim,benden ayrılan yari
Dünya hüzün bıraktı,sessiz kalan o yari
Şereflendi aşkıyla,cennet onun tek kari
Ruhumun sessizliği,gökyüzünde nerede

Üstüne toprak örttün,karanlıkta derinde

Sevenin dost olmalı,yüreği çatal gibi
Rüzgarı sert esmeli,içini boşaltmalı
Yere kökler salmalı,ağaçdaki dal gibi
Güneş gibi ısıtıp,gönlünü kuşaltmalı

Geceleri ıssızken,karanlığın koynunda

Ölünce kayboldu,bekleyen yarim
Ya şimdi sevsede,sevmese de bir
Ağlardı yolunu gözleyen yarim
Geriye dönsede dönmese de bir

Dermişim içimden,sakın ha kanma

Sen sende sen
Unutulmaz yüreğimde busen
Ufkumda doğmadan kaybolmaz isen
Benim sevdiğimi sen kimlere desen

Görmediğin dünyada,yarin bensiz uyuya

Bu dünyayı sevsende, bilesin ki kalmaz
Er geç sonunda toprak, olacaktır bedenin
De ki yaşadın zar zor, hayat olmuşsa almaz
Sonunda doyumsuzdur, sensiz gelip gidenin

Al götür beni burdan, sevdan bana bir ahtır