Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Keşke sevmeseydim yalan dünyada
Şu hasretli hali,yaşarmıydım hiç
Sevda verdim ona,sevdiğim yare
Deli gibi oldun demezmiydi hiç

Varlığı yokluğu,birlikte dile

Neyi nerde buldun,aşkı yaşadın
Sanki o acıyı,paylaşmadık mı
Sen senle yanarken, kalbde boşadın
Bu sevdayı yanlız, dolaşmadık mı

Kimse kimseleri, aldatamaz ki

Yıktığın o aşkına,elinle toprağı atmak
Attığın o toprağı üstünde yatmak
Ayrı bir acı verir seven yüreğine değil mi
Bırak anlayan yaşayan

Umudun içinde parladı sevgin
Karanlık altında yalnız kururdu
Gözlerin siyahtı,bitmezdi derdin
Seninle yokluğun ağlar dururdu
Bahattin Tonbul
25.7.2012

Umudu sevdadır, sabır ver bana
Yari aldın bensiz, ağlatmasana
Ölüm hak dileyim, hayal bu cana
Toprak ona düşkün, bağlatmasana
Bahattin Tonbul
5.1.2013

Anlayamadı sevda,çektiği tüm acıyı
Bastı ayak ucuna,topladı tüm ateşi
Yırtık papuçlarıyla,aldı o son sancıyı
Emaneti sende tut,sarmasın o güneşi

Cellat şefkatiyle,konuşmazdı o kadın

Senden başka ağlayıp,bende aşkı yakan yok
Alemde tenden başka,toprak olup solan çok
Gitmeden yüreğime,sapladığın mithiş ok
Sevda da gönülleri,eğleyecek engel yok
Bahattin Tonbul
21.6.2012

Ayrılığın bir adı hoşsa,diğeri boş
Senin için doğdum su yüzüne
Aç kollarını beni sarabilmek için koş
Bak senden çok uzaklardayım
Kalbim yıllar geçse de hala bıraktığın gibi
Duruyor bomboş

İşte bu ölüm de,Allah için sağ
Yüreği güzeldir,cennette arın
Toprak üzerine, atılan son ağ
Göremeyenlere,en güzel yarın

Annem ciğerimde,koskocaman bağ

Ben özlerim özledim,benden ayrılan yari
Dünya hüzün bıraktı,sessiz kalan o yari
Şereflendi aşkıyla,cennet onun tek kari
Ruhumun sessizliği,gökyüzünde nerede

Üstüne toprak örttün,karanlıkta derinde