Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Neyi nerde buldun,aşkı yaşadın
Sanki o acıyı,paylaşmadık mı
Sen senle yanarken, kalbde boşadın
Bu sevdayı yanlız, dolaşmadık mı

Kimse kimseleri, aldatamaz ki

Çok güzel mi güzel,bir kadın gördüm
Yüzü güldükçe de,nurlar saçardı
Karanlık gecede,saçını ördüm
Güneşin ardından,nasıl kaçardı

Mor dağların yalçın,yamacındaydı

O kalp senindi bu kalp benim
Ne iflah oldum nede islah
Yürekte yanan,ateş tenim
Düş toprağıma bit bismillah

Boş maviliğin bittiği son

Üşüyorum güneşin ışıklarında
Geziyorum çiçekli dağların arasında
Gelin artık
Gömün sevdanızı kalplere
Ak çiçekli kara bulutları atın üzerimden
Yıldızları dağıtın hayalimden

Gece yıldızlar aydınlatır koşacağımız yolu
Kaldırımlar gölge yapmış toprağı
Duygular varmış doruğa
Ancak
Göz yaşların islatmış bütün yerleri
Sevdan arar durur geçmiş günleri

Sensiz her gece hüzün dalıyor gönlüme
Gözlerine bakarak içim titriyor
Sesini duymak koklamak istiyor
Ruhum
Acıtıyor adeta sensizliğin verdiği boşluk
Bak yine geldi bahar

Sevdasını Satana
Merhametim yok artık
Ateşlerde yandıkça
Kül olmak ister canım

Sensiz olan gönlümde

O bakışlı gözlerinden başka dertlerini anlatacak sol elindi
Kalbiyin içi bize karşı ne düşündüğünü bilmediğimiz için derindi
Düşüncelerini anlatamadın senin gibi birine ne kadar zor idi
Canım benim son zamanlar paylaşamadığın şeyler herhal çok idi

Bütün sevenlerde biz gibi mi olur bilemem bunu ben

Yaratanın sırrı, saklı dünyada
Bu düğümü insan, çöze bilirmi
Gönül arkasında, kalan rüyada
Geldi gitti desen, cana gelirmi

Ağaçtaki yaprak, topraktan uzak

Sevda eşlik etse,ateşe verse
Kağıttan gemiler,ıslanı verir
Yaksa gönülleri,eriyiverse
Ölmüş toprağında,canı o verir

Azgın dalgaların,üzerindeysen