Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Eğer insan isen, birgün ölürsün
Kalbine koyduğun, düşman değildir
Puslu havalarda, onu görürsün
Seveni kurt yemez hain değildir

Tutuğun sevdanın özünden çıkma

Gülün derdini,bülbül anlamaz ise
Kim anlar dersin
Umuttu belki o an sevgi
Ağlamak yasa gelir
Gülmekse sevgiydi
Mutluluk umutsuzluk değil

Yalnızlık
Rüzgarı suratıma estikçe,
İçimi yakıp
Nefesimi daraltıyordu
Onun yokluğu
Sanki oksijenmiş ciğerlerimde

Yarini aldatana,ihanet edene de
Merhametim yok artık
Ateşlerde yanıpda,kül olmak istiyorum
Yüreklerde kaldıkça,umutlara saldıkça
Acılar bitti tükenmez
Tende artık

Değer verdiğimi,hakedemeyen
İnsan dediğimi,silemem artık
Sevdamı yitirip,yokedemeyen
Gözyaşımı döksem,bulamam artık

İzin vermesede,odur meleğim

Özenle uzanmış yatar sessizce
Yüzüne nur doğmuş,öyle uyuyor
Gözünden akan yaş,iner densizce
Yüreğine nefes,artık dolmuyor

Sevdiğim yar ölmüş,biliyor musun

Sen gidince bu alemden
Hep seni geçmişi anıları yaşananları
Sensiz yaşadım
Yüreğimde
Biran olsun unutamadım
Çıkartamadım içimden

Ahmet Duran Bulut hani nerede
Sedat Işık enson yaşar gönülde
Doğan Ürgüp gelmiş o silifkede
Balıkesirliyiz yürekte dostum

Hakikatı alıp sarsam özüne

Adnan Menderes gelip
Kızpınarın önünden
Başçeşmenin mezarlığının
Girdik vicdaniye yönünden
Derken kayabey,Çay,Oruçgazi Ege,sakarya mahallesi hey
Maltepe toygar,Üç Pınar mahallesi derken

Kimisi mamakta,kimisi garpta
Sevdiği yürekler,hepsi bir çarkta
İşkenceli beden yaşanmış darpta
Canları saran Balıkesir’liyiz

Kimisi şehitti,kimisi gazi