Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

İşte bu son şiirin,yüreğimi yakandı
Bensiz dolaşan şiir,gönüllere akandı
Yürekte kalan şiir,benim için solandı
Sevda dolu gönlüme,acı parçalayandı

Kanımı kaynatacak,içimi aydınlatacak

Ölüme gitmeden önce
Çok yoruldun
Sürekli neşeli görünmekten
İçin yanarken gülme maskesi takmaktan
Yoruldun
Eşine dostuna arkadaşlarına hoş görülmekten

Hüzün çiçekleri, umudu aşar
Sevenleri heran, karşılaştırır
Cennet kokular, gönülde yaşar
Aşk karekterini, yakınlaştırır

Sevdama yağmurlar, hep ağlayacak

Seven sevdiğinden, düşmanlık görse
Yine dostluğunu, hergün artırır
Sevdiği başına, kıskançlık örse
Tattığı o aşk, olgunlaştırır

Dostlukla dostluklar, gelir aklına

Sevdanın özlemini,sepetlere koydum
Eğer tatmak ister isen sevgiyi bende
Hasrete özlemleri kataraktan soydum
Anlarsın o zaman sevgiyi aşkı sende

Ey sevdiğim yaratandan sevgi tatsana

Garip di göğsünde uyur dururdu
Yaralı kanata hakkı buyurdu
İçindeki ateş yarsiz uyurdu
Severmiydi beni,bensiz sevdiğim

Yaratan sevdi de aldı yanına

Üşürdün bensiz burda, cennet kokulu yağmur
Ağlayacak göz yaşı, gerçek senin tokluğun
Hiç yalnız ağlamadım, rüyalarım hep mağrur
Heryerde güneş doğsa, sönmez senin yokluğun

Beşyıldır senden uzak, aşkına mahkumum ben

Umudumu yitirince hasrete karıştı
Gönüller
Ne uçmasını nede kaçmasını bildi
Bedenler toprağa girerken
Özlemler bir bir buz gibi eridi
Yüreklerde

Yaralı kuş misali
Kimi zaman kanat çırpıyor,kimi zamanda
Zıplayarak yürüyordu yer yüzünde
Sen gidince bu eller anlamsız geldi
Yapayalnız yüreğime
Artık gökyüzünün maviliği de bambaşkaydı

Mağrurlanıp derdin yeni
Yüzündeki duran beni
Sevdan sarmış,bedenimi
Anılara geçmiş derdim

Derdim derdim yari derdim