Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Hayal rüya oldu,gitmiş bulutlar
Yarinden ayrılan, sevenler ağlar
Bülbülün konduğu,bitmiş umutlar
Uçuşmuş yapraklar,bozulmuş bağlar

Dolaşır içinde,sevda yaşanır

Karanlık sevgileri gölgelemez sevenleri
Orada yar var ise delerim bütün yerleri
İsterim kalbindeki var olan eski yerimi
Şu karşıdan gelen Akbaşın güzelleri

Tane tane toplarım ormanı ayıklarım

Yalnızlık ne imiş,bilmezmişsiniz
Yıldızlardan medet,umup bakmaya
Belki de tutarsız,hikmetmişsiniz
Uzanıp elinle,ateş yakmaya

Küsersin hayata,hayaller kurup

Doğmuşsa sabahı
Yarim olan o güneşle
Neyleyim ateşi vahı
Doğmamışsa yar üstüne

O yar susuzlatır beni

O gözlerin bana,olmuş yabancı
Gönlümdeki sevdan,saklarmış seni
Toprağa düşünce,dinmeyen acı
Geliyorum deyip,aldatır beni

İstenmeyen yerde,unutulursun

Hayat yalnız çıktığım ve yalnız kaldığım
Bir yoldu
Bu yolda tek onu tanıdım
Onu ben bildim ve sevdim
Sonra da aniden kaybettim
Ya şimdi

Ana karayım ben
Bu yüzden seviyorum Ankara’yı
Üzerine örtülmüş yılların tarihi
O tarihin örtüsü
Toprağında taşıyor
Şentepe’de yaşıyorum

Herşey görüldüğü gibi değil
Unutma sakın
Bu alem sanal
Sana bana can veren su
Birgün seni de beni de içine alınca boğar
Girmeye gör bir kere

Senin yokluğunun acısı nedir
Biliyor musun
Yüzünü görmeden,kokunu duymadan
Yaşamaktır
Yada sevginin ateşini içinde hissetmektir.

Acınla öyle dolmuş ki sevdam
Son defa sevmiş özlemiş gibi
Hiç unutamadı
Sitem değildi bu aşk
Hatalı yalanlar pek tükenmedi
Esecek rüzgar