Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Uzak bir dünyadan bakıyor isen
Seviyorum seni canımsın desen
Sevdiğin herşeyi özletip yesen
Ağlar gözlerim ben onu özlerim

Gönlümden geçmiyor,baharı yazı

Geçtikçe zamanı, iyi anlarım
Ne kadar kıymetli, yaşanmış dünüm
Sokaklar cehennem, yalnız canlarım
Kadrini bilmezsem, ağlar her günüm

Sensiz çiçek açar, bütün bu güller

Bensiz o yerler de mırada erme
Çektiğin acıyı içime serme
Dursun ister isen ikisi birde
Ağlar anıların çıkmaz göğsümde

Dağdaki yaralar aşkı oyalar

Hayal rüya oldu,gitmiş bulutlar
Yarinden ayrılan, sevenler ağlar
Bülbülün konduğu,bitmiş umutlar
Uçuşmuş yapraklar,bozulmuş bağlar

Dolaşır içinde,sevda yaşanır

Karanlık sevgileri gölgelemez sevenleri
Orada yar var ise delerim bütün yerleri
İsterim kalbindeki var olan eski yerimi
Şu karşıdan gelen Akbaşın güzelleri

Tane tane toplarım ormanı ayıklarım

Yalnızlık ne imiş,bilmezmişsiniz
Yıldızlardan medet,umup bakmaya
Belki de tutarsız,hikmetmişsiniz
Uzanıp elinle,ateş yakmaya

Küsersin hayata,hayaller kurup

Doğmuşsa sabahı
Yarim olan o güneşle
Neyleyim ateşi vahı
Doğmamışsa yar üstüne

O yar susuzlatır beni

O gözlerin bana,olmuş yabancı
Gönlümdeki sevdan,saklarmış seni
Toprağa düşünce,dinmeyen acı
Geliyorum deyip,aldatır beni

İstenmeyen yerde,unutulursun

Hayat yalnız çıktığım ve yalnız kaldığım
Bir yoldu
Bu yolda tek onu tanıdım
Onu ben bildim ve sevdim
Sonra da aniden kaybettim
Ya şimdi

Ana karayım ben
Bu yüzden seviyorum Ankara’yı
Üzerine örtülmüş yılların tarihi
O tarihin örtüsü
Toprağında taşıyor
Şentepe’de yaşıyorum