Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Doğdum doğalı varmış içimdeki çocuk
Yemeden içmeden giymeden nasıl yaşarmış
Hep özlemlerle bastırılıp saklanmış o çocuk
Yaşatan yürütende oymuş,yar olmadan coşarmış
Hatta tek başına da kalsa sonsuza dek koşarmış
Aşka

Dalgalanan bayraklar
Gönüllerde dururdu
Gökte uçan uşaklar
Yüzlerine solurdu

Çanakkale’de durdu

Ne zaman senden ayrı kalsam
Özlemim çıkar hep karşıma
Sensiz olup hayale dalsam
Bulup alsam seni karşıma

O anlar içimde bir sestin

Sen doğarken güneş, aşkla bekledi
Ruhlara verdiğin, tek hürriyetti
Anadolu senle, hakkı ekledi
Verdiğin özgürlük, cumhuriyetti

Düşen yapraklarda sararıp bittin

Dört nisan elli dokuz,yarin doğum günüydü
Kırk dokuz yıl sonunda,onun ölüm günüydü
Aşkımızın üstüne,kara bir örtümüydü
Yaşadığım dünyanın,sanki sonuydu o gün

Çekildi tüm bulutlar,güneş onsuz parlıyor

Öyle bir dertliyim ki,keşke anlatabilsem
Yüreğim param parça,hangisini söylesem
Sevdamız bir balonmuş,keşke patlatabilsem
Bulunmaz çareleri,bir arada eylesem

Sana olan hasretim,aşkla içimi yakar

Durduğun o yerler, yağmur damlası
Gittiğimiz yerde, uçurumlar var
Her nefesde solur, gönül tarlası
Yürekte yazılan, hakikatlar var

Beni senden alan, sevda kuşunu

Ağırdır bedeli,sensiz ayrılık
İçine ateş kor,alır götürür
Umuttur sevene,yalnız farklılık
Uzunu acıtır, zaman öldürür

Az ötede oyna, o asker şimdi

Birkaç çanta dolusu,şiirler yazdım sana
Yara bandı tutmadı,yürekleri yıkmazsın
Kaldırımda yürürken,acıların hep bana
Özümdesin Sevgilim,hiç aklımdan çıkmazsın

Yaşarken bu dünyada,benim için sen varsın

Acınla öyle dolmuş ki sevdam
Son defa sevmiş özlemiş gibi
Hiç unutamadı
Sitem değildi bu aşk
Hatalı yalanlar pek tükenmedi
Esecek rüzgar