Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Geçtikçe zamanı, iyi anlarım
Ne kadar kıymetli, yaşanmış dünüm
Sokaklar cehennem, yalnız canlarım
Kadrini bilmezsem, ağlar her günüm

Sensiz çiçek açar, bütün bu güller

Yalnızlık ne imiş,bilmezmişsiniz
Yıldızlardan medet,umup bakmaya
Belki de tutarsız,hikmetmişsiniz
Uzanıp elinle,ateş yakmaya

Küsersin hayata,hayaller kurup

Karanlık sevgileri gölgelemez sevenleri
Orada yar var ise delerim bütün yerleri
İsterim kalbindeki var olan eski yerimi
Şu karşıdan gelen Akbaşın güzelleri

Tane tane toplarım ormanı ayıklarım

O gözlerin bana,olmuş yabancı
Gönlümdeki sevdan,saklarmış seni
Toprağa düşünce,dinmeyen acı
Geliyorum deyip,aldatır beni

İstenmeyen yerde,unutulursun

Doğmuşsa sabahı
Yarim olan o güneşle
Neyleyim ateşi vahı
Doğmamışsa yar üstüne

O yar susuzlatır beni

Ana karayım ben
Bu yüzden seviyorum Ankara’yı
Üzerine örtülmüş yılların tarihi
O tarihin örtüsü
Toprağında taşıyor
Şentepe’de yaşıyorum

Hayat yalnız çıktığım ve yalnız kaldığım
Bir yoldu
Bu yolda tek onu tanıdım
Onu ben bildim ve sevdim
Sonra da aniden kaybettim
Ya şimdi

Herşey görüldüğü gibi değil
Unutma sakın
Bu alem sanal
Sana bana can veren su
Birgün seni de beni de içine alınca boğar
Girmeye gör bir kere

Birkaç çanta dolusu,şiirler yazdım sana
Yara bandı tutmadı,yürekleri yıkmazsın
Kaldırımda yürürken,acıların hep bana
Özümdesin Sevgilim,hiç aklımdan çıkmazsın

Yaşarken bu dünyada,benim için sen varsın

Acınla öyle dolmuş ki sevdam
Son defa sevmiş özlemiş gibi
Hiç unutamadı
Sitem değildi bu aşk
Hatalı yalanlar pek tükenmedi
Esecek rüzgar