Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Ne bilirsen bilde,selamını ver
Arkanda dolanan,gölgeni bir gör
Tekrar son selamı kendine de ver
Hatırı kalmasın,aşkımı bir gör

Verirsen verde,yeterki selam ver

Ne bealar gördük,yalan dünyada
Gülmek için sebep,aranır durur
Mevlaya rasladım,ben bu Konya’da
Umudun içinde,aşkıda kurur
Bahattin Tonbul
11.9.2012

Kurmaya kalktığın, yüce milletin
Peygamber övgüsü, almıştır balam
Sevdanın içinde, bitmez hikmetin
Yüreğinden tutam, aşkı al balam
Bahattin Tonbul
13.8.2012

Seven gönüller de, kalpler dilinmez
Yarsiz bu alemin, tadı bilinmez
Ağlayan gözleri, elle silinmez
Acılar yok olsa, bulamaz seni

Onsuz aşkı o sevdayı, taşıyamaz bu yürek

Çok da kibardın hiç kırmazdın
Saftın temizdin berraktın ama
Su gibi aktın yüreğime
Aktıkçada kayboldun birden
Girdin yerin ta dibine

Yinede vazgeçmem, sevmekten seni
Gülü gülenine, sevgi bilene
Nefreti hak eden, taşırsa teni
Kalbi vermemeli, aşka gülene

Yüreğinde bağı, sevdasında nar

Allah’ım affet beni
Çok özledim sevdiğimi
Nefes alıp verdiğini
Kokusuyla güldüğünü
Ciğerimi deldiğini
Haykırsam

Ne la bu, bu ne la sakın ha deme
La bu ne, ne la bu, ha deme sakın
Bu ne la, la bu ne, deme sakın ha
Ne la bu, bu ne la, sakın ha deme

Şiir bu şarkı o, mısralar tende

Uçup da gitsin düşümde,
Kaybetsin dillerden düşürmeyen sevenin ahı
Tutmuyor hiç uykular
Gözlerini
Tüketmiyor dilerden sesiz kalmış heceler
Ah yarim ah

Eğer insan isen, birgün ölürsün
Kalbine koyduğun, düşman değildir
Puslu havalarda, onu görürsün
Seveni kurt yemez hain değildir

Tutuğun sevdanın özünden çıkma