Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Kendine yok güveni
Şair yazar öveni
Yoktu bu alemde düzeni
Ozanların yazanların şahısın
Belkide padişahısın
Övülmeye layıksın

Kadir Gerarslan’lar,yılmaz biriydi
Bayram Ali Birdar,sevda eriydi
Şinasi Çağatay,gönül feriydi
Ülkü sevdasının,,mezunlarıyız

Bayram Aldemir,sazı çalardı

Umut olmuş isek insan sesine
Gönüllerde yaşar,bizim sevgimiz
Sevgiyi koymuşuz,son nefesine
Bayrağa aşığız,ülkücüyüz biz

Memleket deyince,hasretlik gitmez

Kapatınca gözlerimi
Hayallerim biran geçmişi
Yürüdüm dar taşlı yollarda
Tökezledi ayağım kaldırım taşına
Bir uğultu bir ses geldi ta uzaklardan
Dinledim saatlerce

Gönül kervanına koyduk,ah ile vahı
Aşkı tadar mı ki hepsi bilmem mi desem
Zevkle sefayı alıp da,düşünme siyahı
Sevda ateşinde tütmüş,gezer mi bilmem

Ah ile vahı ocağa koydu közünde

Sevmek bir olmak değil, el ele yaşamaktır
Özleme sarılacak, topraklar yok olamaz ki
Aşk yarsiz kalmak değil, sonsuz da yaşatmaktır
Göğsündeki son ateş, yanmadan köz olmaz ki

Sararsın dostlarını, Allah size yazmışsa

Türklerin Ataları
Yirmi Dört Oğuz Boyu

Günhanın Kayı,Bayat,Alka evli
Dördüncü çocuk adı Kara evli

Sevdası gönlüme,sarılmış ilaç
Yar denilen ateş,tükenmez tende
Denize düşünce,atılır kulaç
Umudun telaşı, bitmez bedende

Sevgiyi koymuşsun,yarin tenine

Her yer alaca karanlık
Sokak lambaları sönmemiş
Ağzının pası açlık kokuyor sabah sabah
Yalnızlık bile nankörleşmiş
Sevgiden aşktan bahsederken
Umutlar kırılmış

Bittin gittin hep bekledin
Yüreğine son ekledin
Döndün de yine bekledin
Ama beklediğim sendin
Umut içinde ki yarim