Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Ne la bu, bu ne la sakın ha deme
La bu ne, ne la bu, ha deme sakın
Bu ne la, la bu ne, deme sakın ha
Ne la bu, bu ne la, sakın ha deme

Şiir bu şarkı o, mısralar tende

Kayda değer,buldum ben bu mekanı
Bitmeyecek diye öyle yaslandım
Annen gidince de,kaldım burada
Sırt üstü düşünce, şimdi anladım

Sevdayı sevgiyle ölçtüm durmadan

Uçup da gitsin düşümde,
Kaybetsin dillerden düşürmeyen sevenin ahı
Tutmuyor hiç uykular
Gözlerini
Tüketmiyor dilerden sesiz kalmış heceler
Ah yarim ah

Eğer insan isen, birgün ölürsün
Kalbine koyduğun, düşman değildir
Puslu havalarda, onu görürsün
Seveni kurt yemez hain değildir

Tutuğun sevdanın özünden çıkma

Gülün derdini,bülbül anlamaz ise
Kim anlar dersin
Umuttu belki o an sevgi
Ağlamak yasa gelir
Gülmekse sevgiydi
Mutluluk umutsuzluk değil

Yalnızlık
Rüzgarı suratıma estikçe,
İçimi yakıp
Nefesimi daraltıyordu
Onun yokluğu
Sanki oksijenmiş ciğerlerimde

Yarini aldatana,ihanet edene de
Merhametim yok artık
Ateşlerde yanıpda,kül olmak istiyorum
Yüreklerde kaldıkça,umutlara saldıkça
Acılar bitti tükenmez
Tende artık

Değer verdiğimi,hakedemeyen
İnsan dediğimi,silemem artık
Sevdamı yitirip,yokedemeyen
Gözyaşımı döksem,bulamam artık

İzin vermesede,odur meleğim

Özenle uzanmış yatar sessizce
Yüzüne nur doğmuş,öyle uyuyor
Gözünden akan yaş,iner densizce
Yüreğine nefes,artık dolmuyor

Sevdiğim yar ölmüş,biliyor musun

Sen gidince bu alemden
Hep seni geçmişi anıları yaşananları
Sensiz yaşadım
Yüreğimde
Biran olsun unutamadım
Çıkartamadım içimden