Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Düşmüş sevinç anı,itina ile
Soğuk sayfalarda,yari ararsın
Sevmek yüreklerde,sessiz öterse
Okunan her yeri,tende sararsın

Yalnızca sev diyen,ilahi o ses

Bir gün sevenler hasrete düşerse
Sevda gönüllerde parlayıp durur
Aylar yıllar aşkla çabuk geçerse
Ölenler cennette kabul olunur

Demişsin bahara,kalmışsın yaza

Biranda sevdiğim kayboldun gittin
Sensiziliğin de ben,emanetini
Yıllarca korudum,nasıl sabrettin
Anlatırsın orda vehametini

El ele tutuşup,yaşa zahmeti

İnsan ne benzer,cansıza
Neden toprağa girersin
Seven acırsa kansıza
Aşkını mezara gömersin

İşte o zaman geçmezdi

Dünya ve ahret arası köprü geçişi
Nasıl bir yol izlenir bilinmez gidişi
Canım sevgili yarımın göçüşü
Hiç aklım dan çıkmadı veda edişi
Gözlerini yavaşta göz kapaklarıyla kapatarak
Altına toprak üstüne de örtü verdik toprak

Kırda gezer iken bir çiçek ezdim
Patika yolları,kaplamış hepsi
Gece gökyüzünü,bakarken sezdim
Yıldızsız hayalim,karanlık şimdi

Sağında solunda,sevenlerine

Yollara kar yağdı, dönüpde gelsen
Hiçmi üşümezsin, kar üzerinde
Gıcır gıcır durur, ufkumu delsen
Kardelen çiçeği, buz üzerinde

Madem ki bu alem, bir gün bitecek

Kırık camdan bakılmaz, üşümek sıcağından
Bir şarkı bile yazman, vurulmuşsa arkadan
Eğer karanlıksa yer, kırılmış bacağından
Kötü sözüne inat, söyle düşsün parkandan
Bahattin Tonbul
5.1.2013

Karanlığın dertleri,örttüğü gün gelecek
Sevda nasıl oluşmuş,sevene ben ne deyim
Olur olmaz zamanda,umutları bilecek
O yar çaresiz hasta,ben kimlere ne deyim

İç çekişler sebepsiz,kısık gözarasında

İlk görünce sevmiştim,bakamadım hızına
Aynı gönülde idik,tadamadım azına
Sensiz geçen bir kışın,varamadım yazına
Hak yakar,hasret bıkar,özleyerek nazına

Azında gerçek tattır,ufuktaki mehtap dır