Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Yağmurlar öper di yanaklarımı
Sen yoksun diye ben,ağlar arkandan
Toprağı eşerken,tırnaklarımı
Kırardı sevenler,düşmez yakandan

Ruhunu atıver çok uzaklara

Sen gidince beni seven kalmadı
Artık çok yalnızım,yalnızım dostlar
İçime hasreti, sevdan almadı
Bu alemde bende,ağlarım dostlar

Sana varmalıydı çıkmaz sokaklar

Varlığın neşeydi,yokluğun hasret
Bunca nasıl geçti,özler bak ruhum
Sevenler tanışır,cihana hürmet
Dursaydı bedenin,yanarsa sulhum

Gözlerin dalınca,en son uykuna

Anladım artık ben yar,sensizken can dediler
Umutların içinde,bu yari bekletdiler
Belki güldüler belki,gülmeyi denediler
Ama gerçeği hiçde,canım terketmediler
Bahattin Tonbul
18.5.2012

Geçmiş beynimde yara açmış
Çaresiz hastalık adeta
Sevdamı sevgimi sana bağlamış
Anılarda olmasa yaşanmayacakmış
Bitmeyecek onca geçen zaman
Hayalin vermiyor yarsiz yersiz aman

Bomboş gözlerimde, akar kurursun
Bu nasıl sevdaymış bilmedim ama
Ömür eşmesin de,yalnız vurursun
Sevdiğim günlerde, bir hoştun ama

Şimdi gönüllerin el oldu dersin

Ölümdü seni benden çalan
Dünyamdı beni yalnız koyan
Hasretse damarımda akan
Hastalıktı içini oyan

Ateş gibi dolaşan kan

Karşıdaki dağlar sen olsan
Üstünde gezen bulutun ben
Yağmur olup tane tane teninde aksam
Güneşinle içimi ısıtsan
Yüreğimde sonsuza dek saklasam
Seni

Ankara’nın müthiş, olur ayazı
Ne doğuya nede,kuzeye benzer
Karakışı soğuk,donar beyazı
Aşık olan adam,adama benzer

Yağan bütün karlar,karışık şoktur

Sevdiğimi söyledim,delidir o dediler
Aşkımı haykırınca,zehiri içirdiler
Hasrettim ona sustum,umutsuz beklettiler
Anladım ki ölmüşüm,ansızın geçirdiler
Bahattin Tonbul
30.10.2011