Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Bir gün sevenler hasrete düşerse
Sevda gönüllerde parlayıp durur
Aylar yıllar aşkla çabuk geçerse
Ölenler cennette kabul olunur

Demişsin bahara,kalmışsın yaza

Biranda sevdiğim kayboldun gittin
Sensiziliğin de ben,emanetini
Yıllarca korudum,nasıl sabrettin
Anlatırsın orda vehametini

El ele tutuşup,yaşa zahmeti

İnsan ne benzer,cansıza
Neden toprağa girersin
Seven acırsa kansıza
Aşkını mezara gömersin

İşte o zaman geçmezdi

Dünya ve ahret arası köprü geçişi
Nasıl bir yol izlenir bilinmez gidişi
Canım sevgili yarımın göçüşü
Hiç aklım dan çıkmadı veda edişi
Gözlerini yavaşta göz kapaklarıyla kapatarak
Altına toprak üstüne de örtü verdik toprak

Merhametsiz rüzgarlara teslim ettim seni
Baktım yıllarca doyamadığım gözlerine
Her yer bembeyazdı
Bulutlar pamuk misali uçuyordu gökyüzünde
Yapayalnız ve sessiz
Suladığın o çiçekler kaldı bak öksüz

Karanlığın dertleri,örttüğü gün gelecek
Sevda nasıl oluşmuş,sevene ben ne deyim
Olur olmaz zamanda,umutları bilecek
O yar çaresiz hasta,ben kimlere ne deyim

İç çekişler sebepsiz,kısık gözarasında

Kırık camdan bakılmaz, üşümek sıcağından
Bir şarkı bile yazman, vurulmuşsa arkadan
Eğer karanlıksa yer, kırılmış bacağından
Kötü sözüne inat, söyle düşsün parkandan
Bahattin Tonbul
5.1.2013

Paldır küldür diyerek, gönüllerde okunup
Allah’ımdan istiyom, sonsuzlukta o aşkı
Seveceksen öyle sev,ince ince dokunup
Sen benim sarhoşumsun, uyandırma bu aşkı
Kursağında şişmesin, yarsiz olan her aşkı

Yanılması güzel, bir sevgili al
Sevdiğini söyle, yalnız öyle kal
Özünü koklayıp, yüreğine sal
Beklenen aşkıma, nefes olsaydın

Söylenen güzelik, bitmesin sözle

Makam mevki gider demiştin bana
İyilik gitmezdi,derdin be baba
Sevenler ölmezdi, birkez baksana
Sevdiğim kız öldü,ne dersin baba

Beni büyütürken,neden demedin