Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Sevdası gönlüme,sarılmış ilaç
Yar denilen ateş,tükenmez tende
Denize düşünce,atılır kulaç
Umudun telaşı, bitmez bedende

Sevgiyi koymuşsun,yarin tenine

Her yer alaca karanlık
Sokak lambaları sönmemiş
Ağzının pası açlık kokuyor sabah sabah
Yalnızlık bile nankörleşmiş
Sevgiden aşktan bahsederken
Umutlar kırılmış

Kadir Gerarslan’lar,yılmaz biriydi
Bayram Ali Birdar,sevda eriydi
Şinasi Çağatay,gönül feriydi
Ülkü sevdasının,,mezunlarıyız

Bayram Aldemir,sazı çalardı

Umut olmuş isek insan sesine
Gönüllerde yaşar,bizim sevgimiz
Sevgiyi koymuşuz,son nefesine
Bayrağa aşığız,ülkücüyüz biz

Memleket deyince,hasretlik gitmez

Kapatınca gözlerimi
Hayallerim biran geçmişi
Yürüdüm dar taşlı yollarda
Tökezledi ayağım kaldırım taşına
Bir uğultu bir ses geldi ta uzaklardan
Dinledim saatlerce

Kör olmaz güneş,yağsın yağmur,bedenlerime
Sırılsıklam olmuş dilber
Sanki kayıyor dizlerimin üstünde
Damla damla tükendi o zaman
Gel de el ele dolaşalım,
Seninle yer yüzünde

Uzun yıllar ayrı kaldık ikimiz
Rüyalarda hayal imiş ekimiz
Hasret kokan sevgi bağı çekimiz
Güneşin batınca,içim üşümez

Sessiz çığlık oldun aşk ile dolu
Uzaklardan bakıp seversin beni
Gönüllere konup, yürekte soldu
Git gide bilirsen, sarsana teni

Acıyla sevdayı koydum içine

Ayırdın ömrünü sen,mahşerde görüşsende
Bundan gayri a dostlar,ben o yare küskünüm
Bütün alem sevsede,bana barış desende
Ölümden sonrasını,hayal edip üzgünüm

Bu gönül ondan farklı,başkasına gülmedi

Ağaçlar dökülen yapraklarıyla
Bomboş dallar arasında
Konan garip serçelerin
Uçuşlarıyla renk almış
Şafak buğulanmış gözleriyle ıslatmış yerleri
Kirpikler buz tutmuş sanki