Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Makam mevki gider demiştin bana
İyilik gitmezdi,derdin be baba
Sevenler ölmezdi, birkez baksana
Sevdiğim kız öldü,ne dersin baba

Beni büyütürken,neden demedin

Yanılması güzel, bir sevgili al
Sevdiğini söyle, yalnız öyle kal
Özünü koklayıp, yüreğine sal
Beklenen aşkıma, nefes olsaydın

Söylenen güzelik, bitmesin sözle

Paldır küldür diyerek, gönüllerde okunup
Allah’ımdan istiyom, sonsuzlukta o aşkı
Seveceksen öyle sev,ince ince dokunup
Sen benim sarhoşumsun, uyandırma bu aşkı
Kursağında şişmesin, yarsiz olan her aşkı

Haberin olmadan,sevenin çoktur
Çektiğin acıyı,inkar edeme
Ruhuna saplanan,korkunç bir oktur
Benden başkasına merhaba deme

Sevdayı sevgiyi yazdır duvara

Sensizlik gönlümü,yakıyormu ne
Özlemim ufkunda,akıyor anne
Güneşim batmadan,doğarmı ki ne
Karanlıklardan da korkarım anne

Canımın canısın,kanımsın anne

Aldırma göğsümdeki,olan o yarana
Sevda yapmış desinler,özleyip görsünler
Rüyasında sevgiyi,karanlıkta sarana
Haykırıp ağlayarak,hiç durmadan Sürsünler

Varsın can yaptıranlar,geriyemi dönsün

Bu yürek ne acılar çekti bu sevda yüzünde
Yare hasret kaldım
Ruhum bekler onu derya denizinde
Bedene ateş sardım
Ağaçların doruğunda gökyüzünde
Sanki bir yanardağdım

Sana senden iyi, arkadaş gerek
Kıymetin kaybolmaz, sadakat görsen
Gökyüzünde durmaz çakılan direk
Hakkın yardımcısı, Allah’ım dersen
Bahattin Tonbul
9.2.2013

Farkına varamadım, yaşanan gerçekmiydi
Veda bile etmeden, gözlerini kapadım
Bir şarkı bitirmeden, sazlar geleçekmiydi
Sen giderken ardından, kemanı yapamadım

Az da olsa dertleşip, sözüm yetiremedi

Bu şarkıyı türküyü
Dilden düşmez ülküyü
Gönüllerde öyküyü
Haykırır durur özüm

Eski hüzünlü yüzü