Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Her insan ölecek, belli bir yaşta
Güzel bir şey söyle, güzellik olsun
O vakit güzellik, bulunur başta
Dilin mi dönmüyor, yüreğin solsun

Hoş birşeyler yazsan, beceremezsin

O nasıl yürekmiş, ortada gezer
Herkes parça alsa, yüreksiz olun
Sevda denilen aşk, severse ezer
İşte o zaman sen, gereksiz solun

Yar ben seni kurban, diyemi kaptım

Akşam olur sabah olur, yar gelmez
Özlemi kessende, acısı bilmez
Sevdiğim o yar de, bensiz hiç gülmez
Yüreğinde durur sevdalar başka

Yar yanında seven, korkular yetmez

Sürgüne mi yolladın,sahte gülüşlerini
Kapattığın gözlerin,kar toplamış üstüne
Sevdamızı sarardın kırılan dişlerinle
Gül dedin de gül açtı yüreğimin üstüne

Sensizlik gönlümü,yakıyormu ne
Özlemim ufkunda,akıyor anne
Güneşim batmadan,doğarmı ki ne
Karanlıklardan da korkarım anne

Canımın canısın,kanımsın anne

Aldırma göğsümdeki,olan o yarana
Sevda yapmış desinler,özleyip görsünler
Rüyasında sevgiyi,karanlıkta sarana
Haykırıp ağlayarak,hiç durmadan Sürsünler

Varsın can yaptıranlar,geriyemi dönsün

Sana senden iyi, arkadaş gerek
Kıymetin kaybolmaz, sadakat görsen
Gökyüzünde durmaz çakılan direk
Hakkın yardımcısı, Allah’ım dersen
Bahattin Tonbul
9.2.2013

Farkına varamadım, yaşanan gerçekmiydi
Veda bile etmeden, gözlerini kapadım
Bir şarkı bitirmeden, sazlar geleçekmiydi
Sen giderken ardından, kemanı yapamadım

Az da olsa dertleşip, sözüm yetiremedi

Bu yürek ne acılar çekti bu sevda yüzünde
Yare hasret kaldım
Ruhum bekler onu derya denizinde
Bedene ateş sardım
Ağaçların doruğunda gökyüzünde
Sanki bir yanardağdım

Bu şarkıyı türküyü
Dilden düşmez ülküyü
Gönüllerde öyküyü
Haykırır durur özüm

Eski hüzünlü yüzü