Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Yüzüme baktıkça, nasıl gülerdi
Geceler de yara, vurmuş şaşkına
Toprağı serpince, umut dilerdi
Kalbindeki sevda, Allah aşkına

Benim sevdiğimi, tanıdın mı hiç

Eğer benle kalsan,eğlenmez miydin
İçerimi yakan,ateş olurdun
Ezberi bozmadan,güvenmez miydin
Ölüme koşarken,kime söz verdin

Can bakışlı destan,yarim olurdu

Üşüyorum güneşin ışıklarında
Geziyorum çiçekli dağların arasında
Gelin artık
Gömün sevdanızı kalplere
Ak çiçekli kara bulutları atın üzerimden
Yıldızları dağıtın hayalimden

Gece yıldızlar aydınlatır koşacağımız yolu
Kaldırımlar gölge yapmış toprağı
Duygular varmış doruğa
Ancak
Göz yaşların islatmış bütün yerleri
Sevdan arar durur geçmiş günleri

Sensizlik gönlümü,yakıyormu ne
Özlemim ufkunda,akıyor anne
Güneşim batmadan,doğarmı ki ne
Karanlıklardan da korkarım anne

Canımın canısın,kanımsın anne

Aldırma göğsümdeki,olan o yarana
Sevda yapmış desinler,özleyip görsünler
Rüyasında sevgiyi,karanlıkta sarana
Haykırıp ağlayarak,hiç durmadan Sürsünler

Varsın can yaptıranlar,geriyemi dönsün

Sana senden iyi, arkadaş gerek
Kıymetin kaybolmaz, sadakat görsen
Gökyüzünde durmaz çakılan direk
Hakkın yardımcısı, Allah’ım dersen
Bahattin Tonbul
9.2.2013

Bu yürek ne acılar çekti bu sevda yüzünde
Yare hasret kaldım
Ruhum bekler onu derya denizinde
Bedene ateş sardım
Ağaçların doruğunda gökyüzünde
Sanki bir yanardağdım

Farkına varamadım, yaşanan gerçekmiydi
Veda bile etmeden, gözlerini kapadım
Bir şarkı bitirmeden, sazlar geleçekmiydi
Sen giderken ardından, kemanı yapamadım

Az da olsa dertleşip, sözüm yetiremedi

Ne geçmiş tükendi, nede yarınlar
Bunu böyle deyip, öyle biline
Hayat yenilenip, dolsa torunlar
Mezarı yazılmış, toprak siline

Sevenler farklıdır, farklı severler