Aşkı yaşatmakta,namaz gibidir
Bir kere niyetle,eda edilir
Sevdayı saklamak,yaşam tipidir
Yerde gökte anıp,veda edilir
Ardından yitirdim,sevda dediler
Haykırayım erenler bana bakan yar değil
Sevdamın ötesinde,yaşananlar biranmış
Üzülerek ağlayan,bakan gözler o değil
Sevdasız kalan kalbim,gerçektende viranmış
Bu dünyanın sırrını,hiç düşünmeden sardın
Sensiz sabahların gelmez akşamı
Tütmeyen bacanın,yoktur ateşi
Karanlık dağların zordur yaşamı
Yağan yağmurların,solmaz güneşi
Yarinden ayrılan bir garip benim
Sensizlik gönlümü,yakıyormu ne
Özlemim ufkunda,akıyor anne
Güneşim batmadan,doğarmı ki ne
Karanlıklardan da korkarım anne
Canımın canısın,kanımsın anne
Aldırma göğsümdeki,olan o yarana
Sevda yapmış desinler,özleyip görsünler
Rüyasında sevgiyi,karanlıkta sarana
Haykırıp ağlayarak,hiç durmadan Sürsünler
Varsın can yaptıranlar,geriyemi dönsün
Farkına varamadım, yaşanan gerçekmiydi
Veda bile etmeden, gözlerini kapadım
Bir şarkı bitirmeden, sazlar geleçekmiydi
Sen giderken ardından, kemanı yapamadım
Az da olsa dertleşip, sözüm yetiremedi
Sana senden iyi, arkadaş gerek
Kıymetin kaybolmaz, sadakat görsen
Gökyüzünde durmaz çakılan direk
Hakkın yardımcısı, Allah’ım dersen
Bahattin Tonbul
9.2.2013
Bu yürek ne acılar çekti bu sevda yüzünde
Yare hasret kaldım
Ruhum bekler onu derya denizinde
Bedene ateş sardım
Ağaçların doruğunda gökyüzünde
Sanki bir yanardağdım
Bu şarkıyı türküyü
Dilden düşmez ülküyü
Gönüllerde öyküyü
Haykırır durur özüm
Eski hüzünlü yüzü
-
Ömer Faruk Tonbul
Tüm Yorumlarbu şşirlerin bir kitap haline dönüşmesini isteririm güzel ve manlaı anlamlı dizlerden oluşmuş şiilerdir