Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Kazdağının altında,doğan güneşi belli
Aşkla saplandı kalbe,büyür içte fidanım
Ruhu terk edip gitti,sevdam onunla belli
Dinmedi acıları, yalnız kaldı figanım

Bana gerçek yakındı,yaşarken sırdaşımız

Yüzbinkez tövbe etse,muallasız bu deniz
Yüreğimde taş bitse,acısı gitmez sensiz

Sarı gelin çıkta gel,bensiz olmuşsun sen el
Yarası geçmez sensiz,gözyaşın olmuş bak sel

Bir rüya bir seraptı,hayaller ülkesinde
Elimi bırakınca,aşkını ben kesmedim
Yudum yudum yudumlar,suların gölgesinde
Ruhum seninle doldu,uyanmak istemedim

İlk tanıştığım yürek,sevdayı sende buldum

Daha yazılacak, çok şey var dünden
Birden akıp gitti, o uzun günden
Yüreğin erirken, bittin aniden
Gölgeler doğmadan,yere düşmesin

Sevdamız ileti, gölgende durur

Allah’a şirk koşan, doyumsuz olur
Cehalet düşmüştür, bunu bilesin
Ne yiyip içsende, hararet hak olur
Sevdası içinde, yare gülesin
Bahattin Tonbul
30.6.2013

Sendin içimi üşüten
Sendin içimi titreten
Ey yar
İşte o zaman ben neydim
Toprak sararmış avuçlarımda
Seni hala

Umutları tükenen,yürekleri sallarsın
Esen rüzgarlarınla,beni nasıl seslersin
Ulu tanrım bizleri,dualarla kollasın
Yarım kalan dünyamı,acep neyle süslersin
Sözlerimi okuyan,bir fatiha yollasın

Özler oldum bensiz olan yarimi
Duman olup içerime çekerim
Bedenini yara sarmış
Kaybolacak o güzelim halini
Çaresiz dert kaplamış
İşte ona yanarım

Yetişmek isterken, başkalarına
Ne kadar geciktik, hepten özlerdik
Daha dün bitmeden, tüm aşklarına
Tatilde gezerken, evi özlerdik

Bir yere varmaksa, esas amacın

Sevenler ekildi,bu güzel yere
Bakma bana öyle,öze ekildi
Tuttuğun kalbimde,eştiğin yere
Tutuşan bedene,ülkü dikildi

Şarkılarda hece,hain kininde