Bacanda Tüten Duman Şiiri - Yücel Özkü

BACANDA TÜTEN DUMAN
Akşam çöktü dağlara,
Duman tüter bacanda.
Bir hüzün çöker içime,
Yol görünür kapımda.

Kapın kaldı ötede,
Duman kaldı avluda.
Bir ninni söyle, anam,
Başım kalsın dizinde.

Ay vururken pencerene,
Gece iner dağlara.
Ninnin değsin gönlüme,
Sesin dolsun içime.

Yollar uzar, gece büyür,
Dağlar kalır ardımda.
Sen “kuzum” diye seslen,
Sesin kalsın yanımda.

Akşam olur, yol susar,
Duman tüter bacanda.
Bir gün dönersem sana,
Ninnin kalsın dilimde.

YÜCEL ÖZKÜ
5 Eylül 2026/10:07