Babalar Ölmesin Şiiri - Veli Alptekin

Baba dediğin bazen kelimesiz bir duvar,
Görmediği şefkati göstermeyi bilmez.
Sarılmayı öğrenmemiş elleriyle
"İyiyim" demekten başka bir şey diyemez.

İçinde fırtınalar kopar, kimse bilmez.
Çocukluğu belki bir köşede yarım kalmıştır,
Sindirilmiş, yutulmuş, susturulmuş...
Allâh bilir, biz bilemeyiz.

Sevdi mi, sevildi mi yoksa dövüldü mü?
Kimse görmedi ki anlatsın.
Ama her akşam ekmeği eve getirirken
Yorgun omuzlarında bir dua taşıdı.

O yüzden şimdi anlıyorum.
Babamızın varlığı yeter.
Bağırmasa da anlatmasa da,
Gölgesi serinliktir başımızın üstünde.