Aslımızı var eden
Neslimizi var eden
Günümüzü var eden
Gönlümüzü var eden
Aşktan bizi var eden
Ulu Tanrı, bir Tanrı.
Kat kat gökten yağarken ilâhî nur,
Kalplere dolarken ilâhî huzur,
Delice ilâhını arar umur.
Umulur ki, aradığını bulur.
Nefis her gün yeni putlar üretir.
Bugün yine seni gördüm düşümde
Bir gelinlik vardı, gördüm üstünde
Yazgın kötü müymüş nazlı gülüm, de
Çiğler gördüm yağmış, gamzen üstünde
Toprağın karnı şişmiş, doğuma an var.
Kanatlanmış tohum, uçmaya ümitvar.
Ör umutsuzluğa karşı kalın duvar.
Çınarlar gibi yaşamaya ümit var.
Aklıma geldikçe büyük ölüm
Ürpermeye başlar iliklerim.
Etim börtü-böceğe kalacak
Sokak köpeklerine kemiğim.
Varsın hayalim de senin olsun.
Bir karakış vakti Sen kıyısında
Kafamın içinde Türklük ülküsü
Ruhumu kavuran vatan hasreti
Böyle göçüyorum ebediyete
Donmuş cesedimi bulup çöpçüler
Defnedilmek üzere götürecekler
Aldığı her nefes ıtır, gül, amber…
Mutludur hudutta bekleyen nefer
Olmuş dağlar bile gönüllü siper
Vatanımsın vatanım, vatanımsın.
Pusu atılan yer küçük bir dere
Vazgeç, diyorsun; vazgeç benden
Canımsın, senden vazgeçemem.
Kor olsa da taşıdığım ten
İnan ki vazgeçmem, geçemem.
Bakışlarınla öldürsen de,
Ben giderim bıçak sırtı bir yolda,
Genzimi yakarken gül kokan teni.
Yazık olur, derken âlem bu yolda
Dostun beyaz gülü yaralar beni.
Yüreğinden beni etti ya sürgün,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!