Kızıl yeleli atlar uçuşur,
Gün kırılmalarında;
Kıvrak toynaklarında,
Akça pakça bulutlarla…
Bilmem hangi çağda,
Hangi pınar başında başlamış
Az gülüp de çok ağlasam
Başıma kara bağlasam
Dayanmak için bir asam
Olsa da varsam kapına.
Uyku, uyku, şanlı uyku
Mecburiyet’te yürüyorum
Yavaş yavaş.
Çekerek zamanı
Adım adım, nefes nefes…
Eve gitmekse de niyetim,
Kararsızım.
Ömrün Kendisi
Ömrün kendisidir tebliğin, telkinin hası.
Ancak böyle aydınlanır aymazlar dünyası.
Okumak, sorgulamak yok; bu neyin kafası?
Orkun vadi, Orkun anıt
En başından adı kanıt
Andımız kahpeye yanıt
Döner hesap, döner devran
Cacık ulan senin davan.
Başbuğ'a erken katılandı.
Ne satan ne de satılandı.
Çıkıp en öne atılandı.
Ozan Ârif büyük adamdı.
Şemdinli, Marmaris, Bodrum'a
Duygu yüklü gözlerim
Bulutlar misali.
Her gün seni özler, ağlarım
Gözleri güzel sevgili;
Her gün özleminle yanarım.
Çırpınarak öldü içimdeki hayvan
Hacı’nın çektiği zincirin ucunda.
Kapladı cihanı bin bir türlü elvan
Kapısı açılmış gönlümün burcunda.
Kalbimi sıkan kelepçeler çözüldü.
Asyalardan geliyoruz,
Peçenekli derler bize.
Aslımızı biliyoruz,
Peçenekli derler bize.
Bir boğazdan geçiyoruz.
Beyinler bozuk;
________düşünceler hasta..
Düzen bozuk;
________insanlar yasta..
İşler bozuk;
________aş yok, tasta..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!