Ayten Özgün Şiirleri - Şair Ayten Özgün

Sensiz kalıyorsam ,sanma bende değilsin,
Ruhumda yaşıyorsun, bir tek tende değilsin.
Bu aşkın sonu belli,düşünmeye gerek yok ,
Kendimi halden hale girerken buluyorum.

Sen veda etmesen de gözlerinden belliydi
Gidişin boynumu büktü
Hüzünler döktüm yağmur misali
Bilemezsin çok zordu sensizlik

Bu ne yaman bir sevgi bu nasıl bir sevda

Zor günler bekliyor beni biliyorum
Hiç anlamı yok içimde ki bu susukunluğun
Tüm anılarımı sana bırakıp
Gitmeye kararlıyım
Bu şehirden

Seni bu ömrüme sardım saralı,
Bazen ölü oldum bazen yaralı.
Solmaya yüz tutmuş sevdalar suskun ,
Birden alevlendi bu deli gönlüm.

Bir bilsen ne acılar biriktirdim sinemde
Yüreğimde yer etmiş derin derin izler var
Ateş oldum yanarım saklı kaldı yananlar
Halimi bilmediler beni mutlu sananlar

Yıllarca sevdim seni söyle yalan mı
Tükendi bak takatim halim kalmadı
Bir kerecik gülmedin umut vermedin
Bu kadar zulüm niye zalim sevgilim

Yıllar boyu peşinden koştum yoruldum

Her şey seni sevmekle başladı
Güneş seninle doğuyor seninle batıyordu
Bana sevmeyi sen öğrettin
Gittiğinden beri gözyaşlarım hiç dinmedi

Tüm bedenimi sardı acımasız yokluğun

Kan ağlasa da içim daim gülen yüzüm var
Beni mutlu sandılar
Halden anlamadılar
Açıpta bir görseler yaralı yüreğimde
Yığınlarca birikmiş çeşit çeşit hüzün var

Güzelliğini gördüm tutuldu dilim
Kalbim duracak sandım titredi elim
Bende suç var mı söyle sevdiğim
Ellerim mi suçlu ben mi suçluyum

Sus yüreğim sus konuşma sakın
Sana konuşmayı yasakladılar
Yürek prangada diller hücrede
Yalvarış sanadır aman sanadır

Hayat öylesine zorladı beni