Ayten Özgün Şiirleri - Şair Ayten Özgün

Sevene malum olur kolay kolay yanılmaz
Kanıyor yürek yaram başka biri saramaz
Senin sevgin gönlümün derin yerinde saklı
Kapandı gönül kapım başkasına yasaklı

Tan yeri ağarsa da odam karanlık benim

Bahar gelmiş yaz gelmiş bundan bana ne
Sazımın tellerinde nağmeler çalınmıyor
Binlerce yıldız kaydı dilek diledim sana
Bağrıma bastım tuzu yan yüreğim yan dedim

Vefasız bir zalimi yıllarca andı gönlüm
Ümitsiz bekleyişten bıktı usandı gönlüm
Mutluluğu ararken derde gark oldu gönlüm
Boş hayaller uğruna yandıkça yandı gönlüm

Kurudu mürekkebim yazmaz oldu kalemim

Boynumda taşırken azap yükünü
Karanlık geceme kasvetler çöktü
Bende ki resmin boynunu büktü
Sende sensizliği tattım bu gece

Hasretin mührünü kalbime vurdum

Kim kime söylüyor acı sözleri
Adalet nerede hani kıymeti
Seni mecnun etti beni de deli
Yaktın yüreği mi kül ettin benim

Sözüm geçmez oldu gözyaşlarıma

Acılar sineme hançer gibi saplandı,
Hasretinden gönlüm cayır,cayır dağlandı.
Ümitsizlik her gece koynumda uyuyordu,
Yalnızlık benim en kıymetli dostumdu.

Sevda bir deryadır görünmez dibi
Kapanmıyor yürekte ki yaranın izi
Sanki yüreğimde kor varmış gibi
Yanıyor yüreğim yanıyor benim

Yeter artık yeter var bir karara

Buğulanmış gözlerin bakışlarında hüzün
Kelimeler anlamsız sitemli her bir sözün
İki yürek bir olmuş bir sevdayı taşırken
Bu anlamsız hallerin gücüme git benim

Sana yanan yüreği yerinden çalıp gittin

Yıllar boyu ardından yılmadan koştum durdum
Yürek yangınlarının alevlerinde yandım
Bu kadar zulüm olmaz sevgiliye yarenim
İhanete uğrarsın bir gün sende habersiz

Ben sevgimin uğruna vazgeçtim bu canımdan

YARALI GÖNLÜM

Sanki dün seni gördüm,karşı'ki kaldırımda,
Bembeyaz olmuş,siyahtı saçların.