Canımı yakan acı dinmese de solumda
Ya aşk vardır ya nefret kitabın önsözünde
Çok yazık bilemedin sevgimin değerini
Unutmak istiyorum senli günlerimizi
Sen her zaman gönlümde her daim yanan kordun
Hasret denen zulmü nedense reva gördün
Ne bir gülücük sundun ne de bir umut verdin
Susarak bu ruhumu hep çelişkide koydun
Yüreğime yazdığım en güzel şiir sensin
Gönlüme düştü sevgin bu yüreğim hardadır
Benimki umutsuz aşk gönlüm hayli zordadır
Beslediğim umutlar birer birer söndüler
Yazık oldu aşkıma sonunda tükendi yar
Yaşanan büyük aşkın hatırası adına
Günler aylar bitti yıllar yıla eklendi
Mevsimlerim değişti beşe yükseldi
Sensizlikten sensizliğe büründüm
Sürüklendim sonbahar rüzgarı gibi
Nice hayaller kurup taşlara yaslanmıştık
Gelişin gibi gidişin de sessiz oldu
Dünyam karardı hüzün doldu yüreğim
Alışmak çok zor olacak sensizliğe
Boynu bükük kalmış yetim gibiyim
Gittiğin günden beri gözlerimde uyku yok
Ülkem işgal altında büyük sıkıntıdaydı
Haykırdı kadın erkek ihtilal var ihtilal
Millete önder oldun yol gösterdin bizlere
Herkes oldu tek yürek koştu düşman üstüne
İnin inim inliyordu aç ve sefildi millet
Ülkem işgal altında büyük sıkıntıdaydı
Haykırdı kadın erkek ihtilal var ihtilal
Millete önder oldun yol gösterdin bizlere
Herkes oldu tek yürek koştu düşman üstüne
İnin inim inliyordu aç ve sefildi millet
Bir sanahın soğuk aydınlığından,
Acıyan bedenimin sol yanından.
Hayal ettiğim en sıcak anından,
Bir umut ver bana gözlerim aysın.
Sen benim alnımda kara yazısın
Ruhuma işlemiş koyu karasın
Kalbimde açtığın derin yarasın
Beni derde salan zalim sevgili
Vakit doldu artık gitme zamanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!