Sancılar içinde çırpınan yüreğim
Aşkla bakan gözlerini özledi
Göz göze geldiğimde seninle
Kendimi görürdüm gözlerinde
Bir ateş düştü birden yüreğime
Ardından bir yıldız kaydı içim yandı o an
İmkansız sevdam ve sen düştün aklıma
Dolaştım durdum olmayacak hayaller peşinde
Hala bir umut var içimde ve ufukta gözlerim
Bu gönlüm sana vurgun bu gönlüm yasta
Bu sevda yordu beni hasretten oldu hasta
Neden geldik bu hale bulamadım bir çare
Peşinden koştum durdum dizlerim darmadağın
Şair etti sayende düştüğüm kara sevda
Gençliğin verdiği heyecanla biriktirdiğim
Hayallerim vardı bu güne değin
Ben başka telden sen başka telden
Çaldık durduk yıllarca
Ağustos böceği gibi
Bu yüzden bu ruhlar bir türlü uyuşmadı
Açmadan soldurdun gonca gülümü
Her zaman her yerde boynum bükülü
Yüreğimden söküldü aşkın bütünü
Beni yüreğimden yıktın bu gece
Yıllarım hep boşuna beyhude geçti ömrüm
Artık yetsin diyorum bana ettiğin zulüm
Hiç mi umut yok dersin doğacak sabahlara
Dur derim hiç dinlemez şu benim deli gönlüm
Ne ummuştum hayattan başıma neler geldi
AH BU YÜREĞİM
Bir bahar sabahıydı,bir rüzgar esti,
Aklımı durdurdu,kalbimi kesti.
Ne istediler senden ne istediler çocuk
Nasıl kıydılar sana nasıl kıydılar söyle
Dostça yaşamak varken
Şu güzelim dünyada
Bu kadar kin ve nefret nedendir niye
Nasıl dayanır yürekler
Ah eylül daha ağustosta başladı
Gelişinin sancıları
Estin soğuk rüzgarınla üşüttün kalbimi
Şimdi yanımda olsaydı sevdiğim
Üşüyen kalbimi avuçlarında ısıtsaydı
Otuz gün boyunca bana acılar çektirdin
Dostça yaşamak varken şu güzelim dünya da
Nasıl kıyar insan masum canlara.
Bu kadar kin ,nefret nedendir niye,
Nasıl dayansın yürekler yapılan zulümlere,
Nedir paylaşılmayan yazıklar olsun sizlere .
Ölümü siyasi malzeme yapan sizler,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!