Ayten Özgün Şiirleri - Şair Ayten Özgün

Kara gözlerine yandığım yarim
Yaktın bu gönlümü yakmaz olsaydın
Geleceğim demiştin gün ışımadan
Çok bekledim seni ama gelmedin

Acıttın içimi duygularımı

Bir gün pişman olsan da artık çok geç olacak
O siyah saçlarına tel tel kırlar dolacak
Yalnızlık alev alev yüreğini yaksa da
İçin kan ağlasa da çaresi olmayacak

Bazen akan göz yaşın bazen de gülen gözler

Çok sevdim ben seni başka kalbe bakmam artık
Hasretine yandırma umutlarımı yok etme
Umut verip yarınıma beni ortada bırakma
Ya aç sevdaya gönlünü yada kapatıver bitsin

Uzaklardan yanık yanık gelirken sesin

Çok sevmiştim seni ,
Sevgim sana çok mu geldi ,
Yoruldun mu yoksa beni sevmekten
Yarım bıraktın aldın başını gittin.

ÇOK ŞEY ÖĞRETTİN HAYAT

Acılardan sızlayan ,yüreğimi
nasıl susturacağı'mı,
Ağlarken gülmeyi,Küsken küsmemeyi,
Şiirler bıçak olup,bedenimi

Kalbim derinliğinde suskun duran bir isim
Bazen eski bir mektup bazen sararmış resim
Kader denen defterde vuslata yoktu ismin
İsyan ettim kadere elde ararım seni

Seni gözbebeğimde sakladığımdan beri

Hak adına vurdun asker cihat senindir
Vatan uğruna can verenlerin Cennet evidir
Tüm dünya öğrendi Türk askeri kimdir Atatürk kimdir
Yüz binlerce şehidin kanı ile kuruldu Cumhuriyet

Ben Cumhuriyet kadınıyım
Bu unvanı Ata'm verdi
Cumhuriyeti kurdu
Padişahlık son buldu
Onurluyum gururluyum
Kadınlara hak sundu

Nice yeminler ettik bu sevdanın yolunda
Yaşadığım maziler kaldı aşk kitabımda
Fırtınalar oluştu içimde bir den bire
Kimi sefa peşinde kimi çekiyor çile

Dediler çok hüzünlü çokta pişman olmuşsun

Her sabah uyanınca
Bakarım yatağına
Seni göremeyince
Süzülür göz yaşlarım

Nasıl da geçti bir ay