Bana sözün vardı nasıl unuttun
Onca davetime çıkıp gelmedin
Hiç sızlamadımı sol yanın senin
Ateşler içinde yanar yüreğim
Bu gün yine yalnızım karanlık dünyam benim
Yüküm keder ve elem huzursuz içim benim
Geceler soğu puslu umutsuz yarınlarım
Korkutuyor beni bu hasretten doğan zulüm
Çırpınıp dirensen de tek başına olmuyor
ana öyle bağlandım öyle çok inandım ki
Gördüğüm rüyalarım hiç bitmeyecek sandım
Her anı hasret dolu sabahsız bir geceydin
Cevabı olmayan bir çözülmez bilmeceydin
Gözlerin mi kor senin bakışın mı ateşli
Yaşanacak aşklarda ağır ise bedeli
Bakışlarımda ki aşk gözlerinde demlenir
Gözlerim gözlerine bakarken özler seni
Her an adın zikrederim ibadet eder gibi
Dökülmüş saçlarımın zamansız aklığına
İnce hastalık diyorlar aşkın adına
Yavaş yavaş eritirmiş anlayamadım
Bir çok şiirler yazdım senin adına
Bir tek mısrasını okudun mu hiç
Kaç şiir ağladı senin uğruna
Gönül borcu bende zarar sende kar
Önündeyim secde ettim zalim yar
Geçilen köprüler olmuş bir sırat
Hasretin zor geldi kahrından yanar
Senin gülüşlerindi aklımdan hiç çıkmayan
Hepsi birden yok oldu sen gidince ardından
Takılmışız bilmeden biz feleğin çarkına
Beni oradan oraya sürüklediniz yıllar
Derdime yazamayan kırık kalemi verdim
Nice umutlar biriktirmiştim yüreğimde
Gerçekleştiremedim
Şiirlerime yazdım zaman ötesine
Çizdim gönlümün tuvaline
Beklersin gelecek zamanı
Bekler durursun nafile
Ay doğmadı nedense her yer karanlık yine
Daldım karanlıklara seni bulurum diye
Bu sevdayı kaybetmek korkusuyla yaşadım
Bulamadım ben seni yine daldım düşlere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!