Seninle yaşanan o neşeli çağ
Sen gidince soldu gönlümde ki bağ
Kalmadı sırtımı yaslayacak dağ
Hazanda kuruyan yaprak gibiyim
Demedim bu nasıl çiledir diye
Böylesi üzgüyü ne duydum ne de gördüm
Fitilsiz muma döndüm bir damla suda söndüm
Boşa akmasın diye göz yaşlarımı tuttum
Bunca acılar çektim haberin yok mu senin
Ben hala bıraktığın yerdeyim canım
Kalbim sıkışıyor dardayım canım
Bir bilsen ben ne haldeyim canım
Ben sensiz nasıl yaşayacağım
Yarım kalmış şiirimin son mısrası gibi
DAYANAMAM'Kİ
Tutulmuşum sevdana ,bir mecnun gibi,
Ayağımda pranga ,bir Bir esir gibi.
Ben leylaydım sen mecnun,sahrada gibi,
İflas etti sevdam bitti sonunda
Ömrüm heba dedim senin yolunda
Başkası geçse de benim yerime
Zor gelse de yine dayanmalıyım
Zifiri karanlık sardı her yanım
Bilmiyordum suçmuş sevmek sevilmek
Dilimi lal ettim kalem konuştu
Ben sustum sen sustun alem konuştu
Kimsenin kalmamış aşka saygısı
Havayı bulut sardı duman dumandı
Bir zamanlar el ele dolaşırdık sahilde
Ne oldu birden bire ayrılıverdik senle
Hatıralar ağladı gök düştü hicran gibi
El ele gezindiğim o sen değildin sanki
Oysa çok sevmiştik biz doyası aşk yaşadık
Yaşananlar san ki daha dün gibi
Bulutlarla ağladığım o güz günleri
Alev alev arzu ile yanar dudaklarım
Dağlar ardında batan kızıl gün gibi
Bir sabah uyandım gitti dediler
Sen gittin gideli gülmedi yüzüm
İçimden çıkmıyor bir türlü hüzün
Yüreğimi delik deşik etti acılar
İçimde harp eder bütün duygular
Sevgi kolay kolay kazanılmıyor
O gün hava çok güzeldi oysa
Herkes günlük telaşında
Kimi işte, kimileri alışverişte
Çocuklar okullarındaydılar
Olacakları kim bilebilirdi'ki
Olanlar oldu ,birden koptu fırtına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!