Ayten Özgün Şiirleri - Şair Ayten Özgün

Hasretin bağrımı yaktı derinden
Müzmin yaralarım kanıyor inan
Gelmedin hicranla çağlayıp durdum
Öldürmek mi derdin doymadım sana

Söylediğin şarkılar kulaklarımda

Unut diyorsun bana nasıl unuturum ki
Hafife aldın aşkı aşk bu kadar basit mi
Bırakıp gitme sakın asla affetmem seni
Duyguların karışmış sen sorgula kendini

Korkular içindeyim yüreğim darmadağın

Kasılır nefesim konuşmaz dilim
Senden başkasına ses vermez telim
Rüyalarımda sen
Kahrolası ben
İçimde katran karası geceler
Gözlerime gurbetin acısı

Ben seni çok seviyordum
Bunu sende biliyordun
Ama çok seviyorum demek
Dilde kalıyormuş
Seni kaybettikten sonra anladım ki
Ben seni çok'un üzerinde seviyormuşum meğer

Kana doymayan vampirler sizi
Bıraktınız yüreklere dinmeyen sızı
Nedir derdiniz yaktınız bizi
Allah'ta sizleri yaksın bizi yaktığınız gibi
Her daim gözlerimde annelerin acılı yüzleri
Kulağımda ağlayan çocukların çığlık sesleri

Çok yorgundu gözlerim uyanamadım
Sevgi kapımdan geçmiş ben göremedim
Bağırdım arkasından duyuramadım
Su gibi aktı zaman durduramadım

Anlayamadım gitti
Dünyanın düzenini
Kimi sefa sürerken
Kimi dertlere kardı

Bahtımın karasını

Aksi vurmuştu denize
Zifiri gece,
Matem renginde
Esen rüzgar
Derin bir ah vurdu tenime
Yalnızlığımın tam ortasındaydım

Renkli bir düş görüyorum
Sonra birden karanlık çöküyor
Simsiyah yalnızlık dolu bir gece
Sen yoksun
Rüyam son buluyor
Birden uyanıyorum

Hasretin alnıma korla yazılmış
İsyanım beyhude zorla yazılmış
Türküler kalplere harla yazılmış
Mızraplar kırılmış telden düşmüyor

Aşkın şarabını içtiğim gözler