Bu günde yine sabah oldu,
Ben uyanmak istemiyorum.
Ben her gün güneşe,
Rüyaları mı asıyorum.
Bir kere tutsaydım güç veren ellerinden
Bir kere okşasaydım saçının tellerinden
Öpseydim öpseydim o gül dudaklarından
Özlem giderseydim gamzeli yanaklardan
Biliyorum aşka düşmek büyük bir hata
Küllendi alevlerim apansız söndüm
Ruhumu öldürdün ruhsuz bu beden
Dert olup içime doldun bu gece
Yüreğimde yanan kordun bu gece
Işıklar sönüyor yok oluyorsun
Sabah olmayan geceme aşka kırbaç bu yüreğim
Hiç sevgiyle tutulmadı kime uzatsam ellerim
Mutluluğun şarkısını artık söylemez dillerim
Şu gönlüme huzur veren yarenimi bekliyorum
Vuslat düştü yüreğime bitmedi çektiğim çile
Hani için içine sığmaz
Söylemek istersin ya
Ama bir türlü söyleyemezsin
Gururun bırakmaz çünkü
Hızlanır kalp atışların
Sıklaşır nefes alışların
Sen her şeyi unutacaksın bir gün
İstesek de hiç bir şeyi değiştiremeyiz
Unutulmuş ne varsa eskilerden kalan
O günler geri gelmeyecek biliyorsun
Şiirlerimde sen varsın yalnız sen
Kalbimi kucakladım yalnız yatmasın diye
Adın aşk dediğim çekip gitmesin diye
Neyime gerek sanki sevmek benim neyime
Keyfe keder içerken kan doldurdun meyime
Pişmanlığım kalmadı ne dilimde ne sözde
İçimde yandıkça aşkın ateşi
Hasretlik biter mi bilmek isterim
Aldığım her nefes senin içindi
Ben senin kalbinde olmak istedim
İlk bakış ilk gülüş ilk heyecanda
Böyle sevda olur mu her gün ağlattı beni
Gönül yangınlarında yalnız bıraktı beni
Sensizliğin acısı çaresiz yıktı beni
Leyla mecnun misali çöllere attı beni
Sağa sola savurdu içimde ki fırtına
Ben sana ömür boyu mutluluk vaat ettim
Geleceği düşlerken bir söz ile bitirdin
Çileli sevdamızı yüreğime yük ettin
Hiç kalbin sızlamadı öylece çekip gittin
Kimine gülen kader bana yüzünü astı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!