Hasret yüreğimde hicran kolumda
Bir ömür tükendi senin yolunda
Anılarım gizlendi yıllar ardına
Soldu hatıralar gönül bağımda
Gelmelisin artık ömrüm bitmeden
Tanıştığımız günü hatırlıyor musun
O ilk günler acaba biz deli miydik
Birbirimize seni seviyorum demek
Ne kadar’da kıymetli imiş Allah ım
Şu an neredesin kim bilir
Bomboş trenlerin geçtiği bu saatlerde
Sana doğru yol aldım gecem yok gündüzüm yok
İsyanlarda bu gönlüm söyleyecek sözüm yok
Umutsuzluk dünyası yuttu umutlarımı
Bu yüzdendir ben seni hiç unutmayacağım
Sensizlik cehennemi yaksa da ben mutluydum
Ah sevgili yokluğunda çentiklerim zulüm gibi
Yaşanan büyük aşkların ağır olsada bedeli
Karşılık yoksa sevdana aratmaz hiç cehennemi
Hasretin yakıyor beni yürek oldu yangın yeri
Suskunluğun yetsin artık hasretinden eriyorum
Ne umut beslerdim nede hayal kurardım
Sözüm türkü olmazdı sazımda olmasaydın
Ben şair mi olurdum asla inanamazdım
Benim gönül sesimde sözümde olmasaydın
Assam hayallerimi dikenli vestiyere
Bir akşam üzereydi karşılaşmıştıkk
Göz göze bir an bakışıp kaldık
Gözlerimiz öylece takılı kaldı
Beni sana bağlayan bir şeyler var dı
Hala kulaklarımda şen gülüşlerin
Engin denizler kadar derin mi derin
Gözlerin kahve imiş
Ben sanmıştım ki ela
Sevecen baktığında
Gül açar yanağında
Bırakıp gitme beni
Eylül de doğmuşum güz çocuğuyum
Bilinmeyen yolculuğa bütün umudum
Her zaman duygularıma yenik düştüm
Yüreğime eylülün gamlı gölgesi düştü
Saçlarıma yağdı mevsimsiz karlar
Ey sevgili söyle
Hani sevgimiz kutsaldı
Hep sevecektik birbirimizi
Sevginin olduğu yerde hayat vardı hani
Seven kalpler ışık saçardı
O zaman neden benim hayatım karardı
Dün gece birden düştün aklıma
Varlığın hasret yokluğun acı
Bu gönlüm senle coşkulu mutlu
Ne pişman oldu nede ah çekti
Efkar düşünce gönlüm bulutlu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!