Ayten Özgün Şiirleri - Şair Ayten Özgün

Sebep sensin ayrılığa vefasız yarim,
Aşkın gurbertine beni sen sürdün.
Sustu birden bülbül gibi şakıyan diller ,
Ne bir arzular kaldı nede hayaller.

Bir kalem bir kağıt yok mu evinde
Ara sıra mektup yada bir selam
Bir haber gönder yada kendin gel
Gel de hayalimi gerçek kıl artık

Nasıl geçti diye sorma zamanı

Nasıl tutulduysam senin sevdana
Sen mecnuna döndün bense leylaya
Nedir aşk adına çekilen çile
Sevda hikayemiz baladı böyle

Hangi aşık der ki sevmesem keşke

Sus yüreğim sus hiç celâllenme
Kabahatin özründen büyük
Sana konuşmak yasak
Kelimeler uçuşuyor toz bulut

Sus ki fırtınalar esmesin tekrar

Tenha bir sokakta yürüyorum,
Karşımda ufku olmayan bir deniz.,
Sen uzaklardasın .
Gecenin zifiri karanlığında,

Bir hayırsızı sevdim bir kerecik sormadı
Zühre yıldızı gibi tüketti hayatımı
Hasret türküsü çalar şimdi sazım telleri
Kayıp gitti elimde bırakıp közde beni

Ömrümün takviminden yıllarımı çalansın

albimde ayrıdır inan ki yerin
Seni düşündükçe kalmaz kederim
Baharım aşkım son ümidim din
Beni bırakıp gitmeden önce
Ben böyle değildim başa bir bendim
Güçlü ve cesur biriydim

Bir zamanlar aşk dolu gözler ile bakardın
O zamanlar sen bana benden daha yakındın
Fazla düştüm üstüne sen bu yüzden şımardın
Bu konuda suçluyum yüreğin alınmasın

Derdini bana yazma kendin hallet diyorsun

SENİNLE ( 11.)
SENİNLE ( 11.)

Öyle bir berbat hal var ki üzerimde
Ağlamak istiyorum ağlamak

Çok özledim sevgilim göz göze bakışmayı
O güzel gözlerinden yüreğine akmayı
Mutlu etti mi seni bensiz olan bir hayat
Böyle devam ederse aşkımız son bulacak

Sen bilemezsin elbette hasret acısı nedir