Aynur Durmuş Şiirleri - Şair Aynur Durmuş

Kurudu pehlivanım
Dilim damağım kurudu
Çok savaştım çabaladım
Daldan dala konar naşım
Ölmeden kanayım
Bir yudum su ver

Dün bitti yarınlardan beklentim
Ondardır bu şiddetli gayretim
Kalbimde yatar benim servetim
Geceleri yıldızlara öldüm bittim

Güzün baharından seni istettim

Bu gece eller semaya
Bu gece eller duaya
Bu gece eller arşı alaya
Kandil gecesi arınmaya

Günahları affolmaya

Şöyle garip başımı da alıp
Bir sahil kasabasına dalıp
Ne gürültü ne insan sarıp
Gidesim var bir süresi kalıp

Yokluğuna dalıp dalıp

Basında yazması var
Ayağında şalvarı var
Ellerinde kazması var
Karadeniz kadını'nın

Sırtında çocukları var

Karanlık bir kış mevsimi,
Yorgun karlarda çırpınan
Buz tutmuş cam parçasıydın,
Küfürler uçuşuyordu, ağza alınmayacak,
Pis ve ağır soğuk bir kar topu gibi,
Her atışta dağıttı içimde ne varsa

Kasımın sonu Aralığın başı,
Anlayamazsın ortadaki kargaşayı,
Aylar gelip geçerken sessizce haykırmayı ,
Duan belli duyan belli çekilir dudak payı ,

Ne diye gam edersin? İşte hodri..
Derin derin nefes çek işte meydan,
Ne küheylanlar geçti o sokaklardan,
Katı baskı ardı sıra olgunluklardan,

Ne diye gam edersin?Elde biri ...

Davetsiz bir misafir gibi,
Nereden kimden neden ?
Apansız yakalayan yağmur misali..
Sizmisiniz kaygılar can kemiren?
Yetişemiyor tevazu gönül otur.
Bir çay bir nefes biraz soluklan gel

Kendimi arıyorum,
Köşe bucak
Buldukça vuruyorlar
O bir taş bu bir kürek
Acıyor inadına
Kan revan ve acı