Aydın Tutçalı Şiirleri - Şair Aydın Tutçalı

bir elim yağda
bir elim balda olsa
ben genede
sendeki yoksulluğu arıyorum

bu topraklar bir yiğit gördü
yüzü gözü ay gibi
okyanusun denizi öpüşü gibi

çoğu zaman özlediğimde seni
çekilir bir kenara
işte şu kapıdan girmişti
tam şuraya oturmuştu
hatta
şu bardaktan su içmişti diyorum

yolu yok
görmeliyim bu sabah seni
hiç olmazsa ayak izini

sabah olunca
güneş doğunca
i̇şçiler yola düşünce
tezgahlar yerleşince
uyur gibi sessizce
ayakucuna gireceğim

bir hayli zor
neresinden başlamalı
anlatmalı bu halimi
hayat aynı hayat
akşam aynı akşam
sabah aynı sabah

kimse bilemez
aynı şehirde
ayrı mevsimler yaşamanın
acısını

nereden gelirse gelsin
ayrılık
kaybeden hep ben olurum

şimdi kapalı bir kutudasın
kapağı açıp
sevemeceğim kadar uzaktasın

bunlar bahane
bağıra bağıra
sevebiliyor musun
öyleyse susacaksın
sustu diyeceksin