Aydın Tutçalı Şiirleri - Şair Aydın Tutçalı

yağmur yağınca
büyüdüğüm
kırmızı kiremitli
çatısı akan
evimiz geliyor aklıma
üzülüyorum

bazen
çekip gitmek gerekiyor
bazen vazgeçmek gerekiyor
rengarenk ışıklardan
sonra hiç birşey
eskisi gibi olmayacak

bugün
aşktan söz etmeyeceğim
senden de vazgeçmeyeceğim
geçersem
allah canımı alsın

vicdan yaptım
sadece kendimi değil
seni de seveceğim

her akşam oturup
yağmurun ışığa
dokunuşunu izliyormuşsun
ben de
iki gözüm çıksın ki
ben de izliyorum

bir sen varsın
birde ben
söyle canım
var mı başka yalan

güz yapraklarında
sarı sonbaharlar
ve beni sensiz koyup giden
o yalancı akşamlar

bir şehre
benzetirim kendimi
gündüz kalabalık
gece yalnız

ay güneşe küser böyle durumlarda
camdan aşağıya bir damla yaş akar
gözlerim dün gibi hüzünle bakar
elinde
hiç bir şey bırakmaz zaman
kalan

kendimi anlatacak
bir cümle bulamıyorum dizelerde
hep yalnız kalır yüreğim
bilmem
sensiz kaldığım
yalın