güya seni çok sevmişim
gözüm bir şey görmüyormuş
yediğim içtiğim sen olmuşsun
elimden birşey gelmiyormuş
ne zaman bir tren görsem
nedendir
içimden bakmak gelir gidişine
bu halimi
ya sensizliye sayarım
ya da öküzlüğüme
bakmayın siz
ben en çok kendime kırılırım
bu sebepten
tek kaldığım gecelerde
karanlıklara değil
sensizliğime sarılırım
hatalarıyla yaşayan insanlar
sessizdir biraz
çünkü onlar aynaya her baktıklarında
vicdanlarıyla konuşurlar
dizlerimi döver gibi sevdim seni
evlat acısı çeker gibi sevdim
kimse duymadı ne dediğimi
susar gibi sevdim seni
rüya aralığında kan ter içinde
açlıktan ölürcesine sevdim seni
ne güzel
içten içe sevebilmek
sevebilmek diyorum
sevebilmek
öyle tırı vırı değil
kafayı yercesine
nasıldır aklı başında sevmek
kıravat takıp
parfüm sıkıp
saçını tarayarak
seveceksen darmadağınık seveceksin
gözlerinin içine bakacaksın
ben
mevsimlerin yalancısıyım
ne zaman
nasıl seveceğime inanma benim
yağmur yağınca başka
güneş çıkınca
bir şiir yazdım
gönderemedim
bulamadım cesaret
sanki
sen bana yazmışsın gibi
tekrar tekrar okudum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!