Aydın Tutçalı Şiirleri - Şair Aydın Tutçalı

sensizliğe sarılmak isterdim
hatta
ne yalan söyleyim
öpmek isterdim
kaşın ile gözün arasından

ölüm nedir sence
seni kaybetmek mi
yoksa
gülmek mi inadına
bir şiir gibi kalleşçesine

Herkesi sana
Kendimi deliye benzetirim

yanımda deniz
birde sen kaldın
korkuyorum
ya deniz çekilir
sende gidersin diye

özlüyor
çok
özlüyorum
ama korkuyorum
korkum bilindik korku değil
korkum başka

bekledim bir hayli bekledim
bir ses
kaç karanlık geçti gündüze
bir umut besleyerek
ses kesildi çıt yok
gitti giden artık yok

yalnız kalınca
kuşları seyrederim hep
öyle kalabalık
öyle kalabalık olurum ki
içim içime sığmaz

maalesef eksiksin
hatta yoksun
yalansın
biraz geçmiş
biraz da hatasın
hatta

mahallemizde park yoktu
fakat
parkı olan
bir mahallede sevdim seni
şimdi
lunapark sevgiler yaşıyor yüreğim

uzaktan görenler
adama benzetir beni önce
oysa kimse bilemez
içimde yaşatamadığım
o masum çocuğu