Aydın Gürz Şiirleri - Şair Aydın Gürz

ne kadar çok şey yaptıysam
senin için;
her şey olduğunu bil diye!
ama şuan içimden
bir şey yapmak gelmiyorsa
ne olduğunu anla diye!

Şimdi sen gittin öyle mi?
Yüreğimi hangi heybene sığdıracaksın ? Peki ya gözlerim gözlerinde olmayınca huzura uyanacak mısın?
Mavi yitirmeyecek mi anlamını?
Ne göğün mavisi düşecek sulara.
Ne de su derin uykusundan uyanıp öpebilecek göğü.
Ortasında kalakalmışlıklar.

Hasretlerde dilim tutuluyor.
Acılarım dağları yıkıyor.
Gözlerin mi inan ki kan ağlıyor.
Anlarsın diye ödüm kopuyor.

Senin uğrunda hep yandığımı,

bir gün seni sordular bana
anlata anlata bitiremedim
ne mi dedim?
aşk...

aydın gürz

Bazen anlatmak yorar insanı.
Bazen anlamaya çalışmak.
Ama en zoru anlattıkça anlamaktan kaçınanları anlayabilmek.
Umarım anlatabilmişimdir.
Aydın Gürz

Bir yandan söylerler her türlü yalanları,
En iyisini bile kandırır dolanları,
Bir taraftan da her şeyi para sananları,
Değişmiş eski düzen anlayamadım insanları,

Nereye baksam aynı yüz aynı insan.

Yıkılmış halimi bir görseydin.
İnan ki canından vazgeçerdin.
Yine de küskün değilim sana.
Acılar bıraktın diye bana.

Anlıyorum seni sevdiğimi,

Al Eline Yüreğimi

Felek ne derdin var benimle senin
Koyun oldum da kuzu ile meledim
Bir cefa verdin yüreğime biledin
Al eline eleği derdimi ele benim

Kaşınmaya dursun bizim ahali
Bu yürek ne akıllıdır ne de deli
Sazı alırsa eline, vurur diline
Utanmazlar girer yerin dibine

Söz ile uyardım demesi yetmez

Güneş doğmasın artık
Geceyle kalmalıyım.
Sevgi olmasın artık.
Sevgisiz olmalıyım.

Aşk denilen kelime