Sonra sen geliyorsun aklıma.
Ankara üşüyor sen uzaktasın diye. Yokluğun en yok anımda yokluyor solumu. Ve uzaktasın diye bağlıyor elimi kolumu...
ne kadar çok şey yaptıysam
senin için;
her şey olduğunu bil diye!
ama şuan içimden
bir şey yapmak gelmiyorsa
ne olduğunu anla diye!
Şimdi sen gittin öyle mi?
Yüreğimi hangi heybene sığdıracaksın ? Peki ya gözlerim gözlerinde olmayınca huzura uyanacak mısın?
Mavi yitirmeyecek mi anlamını?
Ne göğün mavisi düşecek sulara.
Ne de su derin uykusundan uyanıp öpebilecek göğü.
Ortasında kalakalmışlıklar.
Hasretlerde dilim tutuluyor.
Acılarım dağları yıkıyor.
Gözlerin mi inan ki kan ağlıyor.
Anlarsın diye ödüm kopuyor.
Senin uğrunda hep yandığımı,
Bir yandan söylerler her türlü yalanları,
En iyisini bile kandırır dolanları,
Bir taraftan da her şeyi para sananları,
Değişmiş eski düzen anlayamadım insanları,
Nereye baksam aynı yüz aynı insan.
Yıkılmış halimi bir görseydin.
İnan ki canından vazgeçerdin.
Yine de küskün değilim sana.
Acılar bıraktın diye bana.
Anlıyorum seni sevdiğimi,
Ah küçüğüm
Sen bende ne güzel bir yerdesin
Kelebek gibi yüreğim
Sanki senin için atıyor
Mavide seni buluyorum
Yeşil sen oluyorsun
Al Eline Yüreğimi
Felek ne derdin var benimle senin
Koyun oldum da kuzu ile meledim
Bir cefa verdin yüreğime biledin
Al eline eleği derdimi ele benim
Akşam oluyor yine.
Bir hüzün çökmekte üzerime
Karanlıklar; seni bana anlatıyor.
Dışarıda hafiften bir rüzgar
Aklımdan çıkmıyor sensiz geçen akşamlar
Ve beni, benliğimi yakıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!