Olmasaydı çileler
emeğin değerini
nerden anlayacaktın
olmasaydı ölümler
zamanında sevmeyi
nerden öğrenecektin…
Bosna’yı geçti bu yara,
Öğretmenlerin bahtı kara.
Güneydoğu katliam ana,
Ölmesin öğretmenler.
Bilgi vermesin diye,
Ne zaman sevmeyi öğrendim.
O günden belli hep seni sevdim.
Ve karagözlerini…
Ama şimdi yoksun biliyorum yakınlarımda
Bir yerdesin fakat yoksun.
Garip meçhullerdesin şimdi
Ne Zaman Özlesem Seni
özlesem seni
belki şiir yazarım
isminin baş harfleri
dizilir mısralara
Bil ki seni aramaya kalkışırsam bir gün,
Yoksuzluğundan perişan olmuş bir haldeyim.
Bil ki mevsimlerden sonbahar ve saçımda aklar,
Yalnızlıklarda başa başa bir meyhanede,
Kader masasındayım.
Elimde eski defterlerinin arasında bulduğun solgun bir gül,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!