Yağmur tanesi sensin, tomurcuk açan dallar da
Bir ağaç altında oturan benim.
Yağmurdan ıslanmayan sokaklarda
Kaldırımlardan uzak.
Bir bank üstündeyim.
Yıllar geçti ilk günün acısıyla
Ben Bu Dünyaya Alışamadım
Almadan satanlar gördüm
Görmeden kanalar bildim
Ali dediler veli çıktı
Sonunda deli çıktı
Bende ki aşkın;
Bir gül güzelliğiyle yaprak yaprak açmıştı.
Yüreğime bir nefes
Bir sonsuzluk müjdecisi bahar kokusu saçmıştı.
Ve senden sonra,
Hayatımın tadı ve yaşama hevesi kaçmıştı.
Senden başkası girmeyecek.
Senin olan kalbime,
Benden başkası sevmeyecek.
Benim sevdiğim kadar seni,
Sen bende bir destansın.
Sen sevilenlerin son asrısın.
Ben doğru yoldan gidenlerdenim.
Ben ömür boyu sevenlerdenim.
Ben aşkı gerçek bilenlerdenim.
Ben bir bahtı kara efsaneyim.
Sevmeyi sevenleri severim.
sen gelmeden
ben gelmiştim aşka
demincek buradaydın
sanki içimde bir yerde
depreşiyordu sevdan
nasıl oldu anlamadın
uzun uzadıya
uzatmanın bir anlamı yok
sadece tek söz yeter
beni mutlu etmeye
sözün yoksa bile
sen yetersin bu yüreğe
insanlar kimi zaman aynı şeyleri duyar;
ama hiç bir zaman aynı şeyi hissedemez
...
Biz seninle aynı yıldızları sevdik
Ama hiç bir zaman
gökyüzünü izleyemedik...
Dileğim, mutlu ol her zaman.
Kimselerden dileme aman.
Belki doğruyu bulursun o an.
Kimi seversen sev beni san.
Ne zaman sevecek olursan,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!