Tüm kaos ve karmaşadan kaçmış
Küçük bir sahil kasabasında
Çıplak ayak soluklanmışsın
Kalbinin ritmi değişmiş
Deniz kenarında kendini bulmuşsun
Yorulmuşsun otuzdan
ben bilmem
ben anlamam
ben sadece
garip bir kul
bilgim birikimim
hepsi eder mi
Bir kuş konsun yüreğine...
hafife al tüm acılarını...
Bir yürek koy yüreğine...
Sevgi götürsün sancılarını...
aydın gürz
en yakını
en uzağı derken;
aramıza girebilecek
en korkulu mesafe
bir ömürdü ...
Vakit;
vakitsizlik düşüncesinde kaybolup gidiyordu.
Oysa geçen bir gündü, toplandığında ise bir ömür.
Aydın Gürz
bir partide bana verdim
bir ölüm döşeği olmalı
içinde beni andıran
sonra tüm dostlar davet edilmeli
acıya gülebilmek uğruna
vedam veda olmalı
Çektirdin yine bir ah…
Boşuna her gün çektiğim eyvah.
Bekleyeceğim bir daha
Çıkıp gelir diye bir sabah.
Umutsuz beklemeler çaresiz.
Dünya denen alemde,
Beni anlayacak kadar şair olsaydın;
Seni anlatacak kadar şiir yazmazdım
...
Bir şair,
Aydın Gürz
ORDA Kİ iNSAN
aldanma nafile
üç günlük dünya
bitimlik canın var
aldanma nafile
''biz namazlık saltanat''
İçim acıyor
Yangın yeri yüreğim
Bir deli rüzgar lazım bana
Bir de sen
Gözlerim yanıyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!