DESTANDIR ÇUKUROVA
Yılan zehrini bırakarak süzülürken
bu topraklarda,
DİLİNDEN GİTTİ
Dedim dedi; “dedikodu”
On parmağında on karayla
Kapı kapı dolaşırdı
Cahille fırsat verme
Cihanda bilgeyim der...
Boş söyler zaman çalar
Dağ gibi gölgeyim der...
İlkin güneş açar ay tutulur
Yıldızların şavkı vurur üzerinize
Kimsesizliğimin adıdır senin yokluğun
Yokluğun karanlık gece sanki
Herkese güvenmek olmaz
güvenmekte bir yere kadar
bazı insan yapacağı iyiliği
dürüst olduğu için değil
Kederim hasretindi
Yaptıkların gidiyorken ağırıma
Acı sözler can yaksa da
Ciğer dedim hasret indi bağrıma...
Artık hasrettir sevdamız
Şimdi çaresiz çarpıyorken yüreğim
Gelmez artık elimden bir şey
Hoşça kalasın sevgilim…
Oysa doğarken alnına yazılmamıştır kader
sorsan kendisine kader der geçer
tıpkı uçurumun kenarında siyah beyaz bir hayatın acı dolu filmi
Güneşim delerken karanlığı
Taş duvarlar küf tutsa ne yazar




-
Uğur Şahin
Tüm YorumlarBaşarılar
“Yere” mim olmadan “yâre” lam olmaz.
Görmemişken bile, yüreğim kaldıramaz.
Cemalini göreyim, cennetten de geçerim
O Kevser şarabını, sonsuza dek içerim.