Ayça Öztorun Şiirleri - Şair Ayça Öztorun

Para tatlı gelmiş vazgeçmişsin
el değmemiş aşkından...
Şimdi utanırsın,
bozuk para gibi harcanan
bir asırlık yaşından...

Oysa doğarken alnına yazılmamıştır kader

sorsan kendisine kader der geçer

Aşk ile mi sevmiştin
Hayaller darmadağın
Gidenler çok uzakta
Ardında Kafdağının

Giden gitsin üzülme

Şems’in kefeni olmamış,
Ve de mezarı...
Karanlık kuyuya salmışlar,
Ulu çınarı!
Ama bak gör ki,
Adı hala Kaf Dağı kadar saltanatlı.

Toprağına nurlar doğmuş
yüzümü sürmeye geldim
Sen ağıtsın ben de ozan
İçimi dökmeye geldim...

Her yanımız olmuş gece

Bakarım dünyaya içim yanar

Korkular kol gezerken

Anladım ki biz susacağız

Bir sese ihtiyaç duyar insan
bense yazana...
Ve kul olurum
kalemiyle güç verip
selam salana...

Sultanını bul da bende duyayım
Dağlar ardından haber alayım
Düğününe deste güller salayım
Avşar oğlu bana küsme o zaman

Arada dağlar var oban istemez

Yalan da olmayacaktı içimizde yılanda

Meğerse çok zormuş insan olmak
bu zamanda

İnsana verilirken emek

Uçurtmamın kanadına saklayın beni
savaşın olmadığı ülkelere süzülsün
göçmen kuşlar gibi uçarken semalarda
beni çocukların ölmediği bir yere götürsün...