Ay Işığına Serilmiş Ömür

Uzunca baktım aynalara
Bahar uğramaz olmuş yarınlarıma
Yol bitti diyordu yüzümdeki çizgiler
Usulca eğildim
Öptüm alnımdan
Hiç olmazsa dedim
Ay ışığına sermişim ömrümü
İçimde büyüttüğüm
bir avuç hak
yaralı bir adalet
rüzgârda üşüyen özgürlük
ve yere düşenlerin sessizliği
Uzaktan sevmeyi seçmişim
Tenim daha az yansın diye
Onurlu bir yalnızlık bu
Gökyüzünün kederli duruşu
Ve bütün yağmurların
pencereme sığınması
Hiçbiri
hiçbiri sebepsiz değil
Şimdi sonsuzca sessizliğe çeviriyorum yüzümü öylesine, öylece..