Avuçtaki Zaman Şiiri - Murat Avcı Ozan

Gelecek dediğin,
Olmayan bir deniz kenarından,
Taşlar biriktirmek gibi...
​
Sen yine de diziyorsun onları
Pencere kenarına,
Hiç oturmayacağın bir sandalyenin gölgesine.
​
Oysa bilmediğin bir odada,
Hiç çalmayacak bir zilin yankısıdır duran.
Elinin değdiği her nesne
Soğur biraz daha,
Biraz daha çekilir gökyüzü
Balkonda unuttuğun o eski saksıdan.

Ve sen, bir ihtimalin soğuk gölgesine
Kaygılar yığarken usulca;
Zaman, capcanlı duruyor avucunda.
​
Parmaklarını okşuyor,
Bir piyanonun tuşlarıyla sevişir gibi...
Kendi nabzının vuruşlarıyla
Çalıyor anın o derin konçertosunu...
Ve sen, kendi ellerinle susturuyorsun müziği.
​
Belki de hiç işitmeyeceğin bir bestenin mırıltısıyla.