Atilla Ertuğrul Şiirleri - Şair Atilla E ...

Yaradan yaratmış kulları bir bir
Lisan başka başka dilleri bir bir
Küskün gönlüm gurbet elde yoruldu
Hasret ile gezdim yolları bir bir

Tuzaktır dünyanın malı serveti

Ah eyledim girdim yârın bağına
Şeyda bülbül sustu güller ağladı
Hârlar sarmış varamadım yanına
Güller boyun eğdi dallar ağladı

Hasreti firakı canımdan etti

Yüklendim derdimi dosta giderim
Severim derdimi gülü severim
Dost yanında bilmem nasıl ederim
Severim derdimi gülü severim

Ateşine düştüm o,da yanarım

Bu cihanda ben bir güle vuruldum
Düştüm ateşine yandım kavruldum
Bir hazan yaprağı oldum savruldum
Gülizârda gülü solan ben oldum

Bülbül figan eder gülün aşkına

Sanma sana olan sevdam yenidir
Ta ezelden sevdim seni güzelim
Ömrümün ne ardı nede önüdür
Ta ezelden sevdim seni güzelim

Hayelin gözüktü bir an gözüme

Bilmem nasıl sevdim zülfü siyahı
Bunda çoktur bu gönlümün günahı
Bu sevdanın asla olmaz izahı
Savurdu çıkılmaz yollara beni

Adını kazıdım ulu çınara

Dost bildiğim kullar kazdı kuyumu
Kökünden kestiler akan suyumu
Tanıyamaz oldum emmi dayımı
Düşürdüler beni tora ay dağlar

Sırtımda hissettim kanlı hançeri

Artık açmaz oldu zambak sümbüller
Dallarına konmaz oldu bülbüller
Virane bağda hiç açarmı güller
Bağmansız bahcede gül elden gitti

Ulu orta konuşullunca sözler

Gezdim bu dünyayı seyran eyledim
Irak’ta Hicaz’da ihanet gördüm
Nil’in kenarında atım eyledim
Kenân’da Mısır’da şekâvet gördüm

Fırat’tan Tuna’ya bir göz gezdirdim

Bu hallerim canan sana ayandır
Gizli sevdim seni bu bir beyandır
El yerine koyma beni amandır
Derdimin dermanı yâr sefa geldin

Müşgül olmaz yeter iste bu canı