Atilla Ertuğrul Şiirleri - Şair Atilla E ...

Kâinatın efendisi
Güle benzerdi kendisi
Ademin Nuhun müjdesi
Gül yüzlü gül gül efendim

Ayın güneşin halesi

Giymişim karayı baştan ayağa
Al canım yoluna olsun sadağa
Sensiz girmem asla mermer otağa
Ya gel öldür ya da kurtar bu canı

Yakarsın gönlümü hayli zamandı

Dünya fani hayat yalandır yalan
Varmı ki dünya da ebedi kalan
Sana ömür verip sonrada alan
Rahman Rahim olan HU-ya gidelim

Hani nerde sultan süleyman hanı

Ey gül yanaklım sevdan ile nasılda yandım
Yıllarca hasretine bilmem nasıl dayandım
Hayelinle uyudum hasretinle uyandım
-Ne diller döktüm sana ama sen inanmadın
-Ben yandım ateşlere ama sen hiç yanmadın

O doğduğu gece nurlandı alem
Yer gök bir birine verdiler selam
Mecusi yahudi duymuştu elem
-----Hak yarattı kainatı var etti
-----Ahmedi Mahmudu bize yâr etti

Birisi yer diğerleri bakardı
Gözlerden vahşet kin haset akardı
Mazlumu zalimin zulmü yakardı
Bir zamanlar böyle bir devir vardı

Cahillere mesken idi yurtları

Asrımıza hakim ebu cahiller
Aramızda gezen kanlı katiller
Kalpleri mühürlü vahşi zalimlar
Asrımıza hakim kanlı katiller

Nice İbrahimi köze attılar

Bu çektiğim nedir onun elinden
Bir selam veripte sorun turnalar
Selamlar gönderdim seher yelinden
Almamışsa haber verin turnalar

Canımdan çok sevdim bende o yârı

Herkes bir yol tutmuş gidiyor aya
Eğri belli değil düz belli değil
Bizim beyler haram kattı her paya
Elli belli değil yüz belli değil

Ayaklar başların durur yerinde

Bak hüzün yüklenmiş mavi bulutlar
Efkara bürünmüş dağ ile taşlar
Şaha kalktı yine senli umutlar
Gözlerimden aktı kan ile yaşlar

Garip gönlüm zemheride kışladı