Atilla Ertuğrul Şiirleri - Şair Atilla E ...

Zordan Konuşma

Dinle oğul küçük değildir yaşın
Övünüp devletten vardan konuşma
Sıkıntı çekerken ahbabın eşin
Ben yaparaım deyip zordan konuşma

Nübüvvetin habercisi bulutlar
Alemlere Risale'tin muştular
Şam yolunda yeşermişti umutlar
Senin ile geldi aleme rahmet

Ey selvi boylu gül yüzlü nigarım
Bu garibi nara yaktığın yeter
Yaşama sevincim dünyalık varım
Ayrılık tohumu ektiğin yeter

Gönlümün sururu nazlı dilberim

Gönlümün bağında bülbül yastadır
Baykuşlara mesken oldu güllerim
Öksüz kaldı ruhum canım hastadır
Kesildi ümidim sustu dillerim

Bu bahar ne zaman geçti kış oldu

Nasıl arz edeyim bilmem halimi
Bırakın gideyim o yâra dağlar
Bu gurbetin kahrı kırdı belimi
İflah etmez beni bu yara dağlar

Kimim varki çağırayım yardıma

Divane gönül bahri ummanlara dalarsın
Bilmezmisin bir lahza saltanatın var senin
Mevki makam gözetir ateşlere yanarsın
Kendi bilmez kullardan iltifatın var senin

Çirkinlere bakmayıp güzelleri ararsın

Aslanlar yurduna çakallar inmiş
Yurdumda çakallar uluyor şimdi
Boz kurtlar nerede nereye sinmiş
Salyalı köpekler soluyor şimdi

Alçaklar bedelsiz toprak satıyor

Yılardır çektiğim çiledir çile
Çile çektim demek kolaydır dile
Bu dert verilmedi mecnuna bile
Bu derdime derman bulamam artık

Yar senin elinden olmuşam bizar

Beşikten mezara yaşar islamı
Kabul etmez hiçbir sahte nizamı
Müslüman mümince olur yaşamı
Doğru söyler doğru yaşar müslüman

Bakmaz onun bunun servet malına

Bir vefasız kula meyil verirsen
Gün gelir unutur el'e dönüşür
Ferhat olup yüce dağlar devirsen
Seni tanımayan kula dönüşür

Hasretiyle her gün yürek dağlasan