Atilla Ertuğrul Şiirleri - Şair Atilla E ...

Ah bu dertli kulun dertli halini
Yazanlar usandı eller usandı
Habersiz kokladım aşkın gülünü
Bağmansız bahcede güller usandı

O yarın aşkına pervane oldum

Hazreti Ademle çözüldü dilin
Ahmedi Mahmutla güçlendi elin
Kitabı mübin'le düzeldi halin
Hep terki vatansın zavallı insan

Süleymanla kâftan kâfa hükmettin

Deli gönül düşmüş senin derdine
Kızıl güller açan yazda sen varsın
Dönüp gelmez vatanına yurduna
Ferhatın açtığı izde sen varsın

Bu gönlüme nakış nakış işledin

Biçare aciz bir kuldum
Aradım mevlamı buldum
Bu ellerde garip kaldım
Dualarla gömün beni

Arşa dayanır avazım

Dinmedi ızdırabım nede feryat figanım
Duymaz kimse kimseye duyuramadım gardaş
Bak üşüyor sağ yanım yanıyor diğer yanım
İnleyen bu gönlümü doyuramadım gardaş

Gönül sarayım bazen boş oldu bazen dolu

Kim ne bulmuş ayrılıktan firaktan
Bir selamın gelmez oldu uzaktan
Bu garibi gelde kurtar meraktan
-Seni sevdiğimi alem biliyor
-Bakıp bakıp hallerime gülüyor

Bu yalan dünyaya geldim geleli
Bu garip halimi soran olmadı
Hep çile çekmişim kendim bileli
Eylenmez yaramı saran olmadı

Yıkıldı virane oldu bağlarım

Kışa çevirdin yazımı
Aman felek zalim felek
Kimse çekmedi nazımı
Aman felek zalim felek

Yordun beni yordun beni

Bir türlü bitmiyor tuzak hilesi
İdrakim elinde onun kölesi
Yıllardır çekerim bitmez çilesi
Ah bu gönlüm deli divane gönlüm

Aşılmayan nice dağlar aşıyor

Her bahar ayında açar güllerin
Saklarsın sinende gül çene dağı
Bin bir lisan söyler susan dillerin
Akan yaşlarını sil çene dağı

Son baharda rengin çalar sarıya