Yağmur damlalarının cama vurduğu,
Sağanak olup döküldüğü bir anda,
Neden beni bırakıp gittin?
Öyle haykırmak geliyor ki içimden,
Kelimeler düğümleniyor boğazımda ,
Ama yapamıyorum!…
Bir ömür boyu gözlerinde hapsetmeni istemiştim beni,
Uzun kirpiklerini, korkuluk yapmanı dilemiştim karanlıklarıma.
Ve yalnızca seninle olmak istemiştim,
Bu platonik sevda oyununda...
Çaresizliğime çare olmanı istemiştim,
En saf duygularımı taşırken sana!...
Seni çok sevdim,
Onu ayrı…
Sen benim kaderim,
O ise hayalim!...
Sen yaşatıyorsun beni,
O belirliyor kederimi.
Bakıp da laf etmeyin halime,
Dört mevsimde ben ne karakışlar gördüm.
Canımdan çok sevdiklerime,
İnanıp da ne ihanetler gördüm.
Kadir kıymet bileni de,
Gönül teli titreyeni de,
Öyle özlüyorum ki bakışını, sesini..
Seninle bir şeyler konuşmak,
Senden bir kaç kelime duymak,
Ve sana yüreğimi açmak..
Bazen bir ümitsizlik çöküyor üzerime,
Ya bir daha göremessem!
Gitme gece gözlüm!
Gitme! Öksüz kalırım sokaklarda.
Gidersen bu şehir sensiz kalır,
Seni ararım bütün duraklarda.
Bütün sokaklarda seni ağlarım,
Gitme!...
Bu gece seni yazdım,
Sensiz uykuya dalarken yüreğim.
İçimden geçenleri bir bilsen,
Anlatılmaz,yalnızca yaşanır bebeğim.
Oysa mavi bir düştü bu,
Şafak sökerken yüzünü görmek,
Her mevsim bahçemde açan,
Sensiz kokmayan gülü neyleyim.
Neyleyim sensiz yazı , baharı,
Seninle her doğmayan Güneş’i neyleyim.
Neyleyim sensiz bir dünyayı,
Tenine değmeden gelecek havayı,
Yaradanı sevmek değil mesele ,
Yarattıklarını sevmektir asıl mesele,
Onun seni sevmesi de değil,
Masumlara sahip çıkmaktır esas mesele.
Bir canın yüzündeki değil,
Gözlerinin içindekini görebilmektir asıl mesele.
Yürürüm karanlık sokakta tek başıma,
Hiç çıkan olmadı ansızın da olsa karşıma,
Birgün koyduklarında beni musalla taşına,
Gelenim gidenim olur mu bilmem.
Ömür tükeniyor,nerede nasıl bitecek bilinmez,
Kader diye diye,yine hasretle geçecek bu yaz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!