Atik Acar Şiirleri - Şair Atik Acar

Kapat pencereleri üşüyorum,
Sarıl bana,sensiz geceleri düşünüyorum.
Biliyorum gideceksin…
Al ellerimi avuçlarına!
Bakma sen ayrılık gözyaşlarıma,
Her gidişin bir dönüşü olacaktır,

Sahilden esen rüzgar kokunu getiriyor bana,
Denizdeki yakamozlar gözlerini hatırlatıyor bana,
Sesini duymadığım bir gece bile, inan yıl oluyor bana,
Ne olur duy artık beni,özletme kendini,
Hiç özlemez miyim sanıyorsun artık seni.
Öyle bir anda çıktın ki karşıma,

Bak! en çok sevdiğin yakar canını,
Ve en çok sevdiğine kırılır insan.
Çünkü yüreğin hep onun için çarpar.
Sen bu kadar severken onu,
O nasıl incitir seni?
En sevdiğin, en vazgeçilmezinken,

Ağlama dedim sana,
Herşey geçecek inan bana,
Gönlümde esen her fırtına,
Döndürüyor beni hayata.
Öyle hüzünlü bakma dedim sana,
Yaradan daima bizden yana,

Seni bekliyorum dalgalarını bekleyen rıhtımlar gibi,
Bilmiyorlar çektiklerimi , kimse duymuyor sesimi
Duymasınlar, anlamasınlar kederimi ,
Ve görmesinler beni için için yok eden hasretini.
Seni bekliyorum...
Gözlerden dökülen yaşları, yanakların beklediği gibi,

Yakamozlar düşünce sahile,
Hep seni hatırlarım.
Kordonda ayak sesleri,
Seni hatırlatır bana.
İmbatın esintisi,
Öperken tenimi,

SEN YOKSAN
Neyleyim!
Eşi,dostu,akrabayı,arkadaşı,
Varlığınla soluğumu kesiyorsan!
Varsın olmasın eş, dost, akraba,
Razıyım,güneş dahi girmesin odama,

Her ayrılık bir batıştır,aşkın fecrinde,
Her ayrılık, onmaz bir yara,
Ve her gülümseme bir bedeldir ömrümüzde
Yaşanmışlığın dönülmez virajında.
Duygular, sele kapılmış gibi gider,
Avutur kendini umutsuzluk denizinde.

Gözlerine bakınca sevdim mi sandın kendini,
Herhalde daha önce görmemiştin benim gibi birini,
Öyle boş hayaller kurupta,
Ele güne rezil rüsva etme kendini.
Her kendini güzel sananla olamam ben,
Nice düş kurduğum emellerimden bile habersizsin sen,

Her gün kapıma gelip,
Soruyorlar bana,
Pencereme konan güvercinler ,
Camları tıklatarak adını soruyorlar ,
Neden, niçin diye sorma bana.
Gittin gideli perdeleri hiç açmadım,